Peggy King, tv- en opnamestar uit de jaren 50 met bijnaam Pretty Perky Peggy, overlijdt op 96-jarige leeftijd

De artieste die bekend werd door haar werk in The George Gobel Show en talrijke variétéprogramma's vocht tegen alzheimer voordat ze in Pennsylvania overleed.

Peggy King, de zangeres en actrice die in de jaren 50 bekend werd als vaste waarde in variétételevisie, overleed zondag in het Saunders House Assisted Living in Wynnewood, Pennsylvania. Ze was 96 jaar en leed aan alzheimer.

Haar publicist Alan Eicher bevestigde het nieuws van haar overlijden.

Doorbraak in variétételevisie

King werd een bekend gezicht als vaste artieste in The George Gobel Show tussen 1954 en 1957. Presentator George Gobel gaf haar de bijnaam Pretty Perky Peggy King, die haar de rest van haar carrière zou bijblijven. Ze kreeg in 1955 een Emmy-nominatie voor beste zangeres en zong datzelfde jaar Count Your Blessings tijdens de Academy Awards. In 1958 was ze co-presentatrice van de Emmy Awards.

Ze maakte gastoptredens in populaire programma's van die tijd, waaronder Bob Hope’s Chevy Show, American Bandstand, The Steve Allen Show, The Kraft Music Hall met Milton Berle, What’s My Line?, The Tonight Show Starring Johnny Carson, The Perry Como Show, The Garry Moore Show en The Jack Benny Program. Dramaserierollen bracht ze naar Maverick en Dragnet.

Filmrollen en succes als zangeres

Een contract bij MGM in 1952 leidde tot een cameo in Vincente Minnelli’s The Bad and the Beautiful, waar ze meewerkte aan de soundtrack. Ze verscheen ook in Abbott and Costello Meet the Mummy.

Columbia Records-baas Mitch Miller bood haar een langdurig contract aan, wat resulteerde in twee bestverkochte albums en een reeks hitsingles. Componist Arthur Hamilton schreef Cry Me a River speciaal voor King, maar Miller liet haar het nummer niet opnemen.

Televisiemusicals en latere carrière

King speelde tegenover Tab Hunter in de televisiemusical Hans Brinker or the Silver Skates. Later was ze de hoofdrolspeelster in een musicalversie van Jack and the Beanstalk met Joel Grey, Celeste Holm en Cyril Ritchard. In 1957 speelde ze een stewardess in de thriller Zero Hour! met Dana Andrews.

Haar bijdragen werden erkend met opname in de Broadcast Pioneers Hall of Fame in 2010. Ze behoorde tot de eerste beroemdheden die een ster kregen op de Hollywood Walk of Fame. Haar laatste album, Songs a la King, verscheen in 2016. Tot 2014 trad ze nog op in de omgeving van Philadelphia, New York en Los Angeles.

Vroege leven en familie

King werd geboren op 16 februari 1930 in Greensburg, Pennsylvania, als dochter van Floyd Henry King en Margaret Finan. Ze studeerde af aan Ravenna High School en begon te zingen op de radio in Cleveland. Vroege landelijke bekendheid kreeg ze als vaste artieste in The Mel Torme Show voor CBS en via een populaire jingle voor Hunt’s Tomato Sauce.

King wordt overleefd door haar dochter Suzy Rudofker en schoonzoon Dwain Goforth.

Tags bij dit artikel