The Beatles bereikten een creatief hoogtepunt tijdens de opnames van hun laatste studioalbum Abbey Road in 1969, terwijl de persoonlijke relaties binnen de groep steeds moeilijker werden.
Vroeger dat jaar probeerde de groep materiaal vast te leggen dat later het album Let It Be zou worden. De opnames voor een gepland televisieproject zetten extra druk op de toch al moeilijke sessies. Op een gegeven moment liep George Harrison tijdelijk weg bij de band.
De band verzoende zich later genoeg om verder te gaan. In plaats van de bestaande opnames uit die sessies uit te brengen, kozen ze ervoor om aan een volledig nieuw project te beginnen.
Die beslissing leidde tot de Abbey Road-sessies. Een nummer viel op door de hoeveelheid tijd die het kostte en de frictie die het veroorzaakte. Paul McCartney schreef en begeleidde de opname van 'Maxwell's Silver Hammer' met een precieze visie op het geluid.
McCartney genoot erg van het nummer en drong aan op talloze takes om het gewenste resultaat te bereiken. Zijn bandleden vonden het proces uitputtend en hadden een hekel aan het nummer zelf.
1969 was het laatste volledige jaar van activiteit voor The Beatles. De groep ging het jaar daarop officieel uit elkaar. Het album Let It Be en de bijbehorende film documenteerden veel van de spanningen, waaronder de constante aanwezigheid van Yoko Ono in de studio en Harrisons pogingen om zijn eigen bijdragen serieus genomen te krijgen.
Peter Jacksons latere documentaire The Beatles: Get Back biedt meer inzicht in die uitdagende maanden.