Paper Tiger van James Gray in première op New York Film Festival met open einde

Regisseur praat over persoonlijke familiebanden, hitchcockiaanse spanning en waarom het verhaal doorgaat na de aftiteling

James Gray bracht zijn nieuwe misdaadthriller Paper Tiger naar de Noord-Amerikaanse première op het New York Film Festival 2026. De film volgt een gezin uit Queens in de jaren tachtig dat via een plan met de patriarch betrokken raakt bij Russische maffiazaken.

Gray put uit persoonlijk verleden zonder een vervolg te maken

Na zijn eerdere semiautobiografische drama Armageddon Time noemde Gray het nieuwe project duidelijk anders. Hij zei dat het elementen uit zijn eigen leven bevat, maar geen strikt documentaire aanpak kent. De regisseur zocht een meer suspensevolle, dramatisch intense toon à la Hitchcock in plaats van een directe voortzetting van zijn vorige werk.

Dit is heel anders. Dat was veel dichter bij de feiten. Er zijn veel dingen die mijn broer vast herkent uit ons leven, maar het is geen documentaire. En ik zag het niet als een vervolg. Ik wilde iets maken dat een beetje … hitchcockiaans is.

— James Gray, Opmerkingen na de première op het New York Film Festival 2026

Persoonlijke banden sturen het familiedrama

Gray benadrukte dat relaties en liefde de kern van het verhaal vormen. Hij hoopt dat kijkers spanning ervaren samen met een gevoel van emotionele afsluiting. De film heeft Miles Teller als Irwin, Adam Driver als zijn broer Gary en Scarlett Johansson als Hester.

Ik probeerde een film te maken waarin de persoonlijke band alles is, waarin liefde alles is. Daardoor wil je natuurlijk dat mensen spanning en intensiteit voelen, dingen die we in een goed drama waarderen. Maar uiteindelijk, durf ik het woord catharsis te gebruiken, is wat ons verbindt wat telt. Het is bijna een waarschuwing.

— James Gray, Interview met The Hollywood Reporter voorafgaand aan de première

Jonge acteur krijgt advies om authentiek te blijven

Jonge acteur Roman Engel, die de jongste zoon speelt en als stand-in voor de regisseur fungeert, kreeg op de set simpel advies. Gray moedigde hem aan om uit eigen ervaringen te putten in plaats van anderen na te doen.

Open einde laat het verhaal voortleven

De film eindigt met de hoofdpersonages die elk hun eigen uitdagingen tegemoet gaan zonder elkaars uitkomst te kennen. Gray ziet deze structuur als een kracht die het echte leven weerspiegelt en het verhaal buiten de bioscoop laat doorgaan.

Ik vind het mooi dat het leven van de film doorgaat na de film. Ik hou van het open einde. Ik hou van het idee dat de film bestaat voorbij de grenzen van het scherm en de tijd. Bij alle personages wilde ik ervoor zorgen dat er een afronding was van hun openheid, dat niemand het hele plaatje heeft, omdat dat net als het leven is en het voor films eigenlijk heel onconventioneel is.

— James Gray, Vragenronde na de vertoning op het New York Film Festival