Na opvallende scènes in Damien Chazelle’s Babylon en samenwerkingen met Martin Scorsese in The Wolf of Wall Street, neemt acteur P.J. Byrne een van zijn meest substantiële filmrollen tot nu toe op zich. Hij vertolkt de legendarische producer Irwin Winkler in Peter Farrelly’s biografische drama I Play Rocky, dat de harde strijd om de originele Rocky op het scherm te krijgen volgt.
De New Jersey-native is in 2026 opvallend druk met meerdere projecten, waaronder het afronden van zijn rol in The Boys, een optreden in Coyote vs. Acme en een vaste rol in The Rainmaker. Toch overtreft niets de schaal van het schoeien in Winklers schoenen voor deze Oscar-kandidaatfilm die laat zien hoe Winkler en partner Robert Chartoff vochten om Sylvester Stallone’s underdog-boxscript te produceren, terwijl ze erop stonden dat de onbekende acteur de hoofdrol zou spelen.
Byrne’s band met Scorsese gaat diep. Zijn doorbraak in The Wolf of Wall Street als Rugrat leidde tot verdere samenwerking met de regisseur in Vinyl. Die ervaring bereidde hem voor op het portretteren van een producer die meerdere Scorsese-projecten steunde, waaronder New York, New York en The Wolf of Wall Street zelf.
Byrne behaalde een diploma finance aan Boston College, maar schakelde snel over nadat een professor hem dramaopleiding aanraadde. Hij trainde aan DePaul University in Chicago voordat hij naar Los Angeles verhuisde, waar commercialaudities zijn improvisatievaardigheden aanscherpten. Hij leerde met verse invalshoeken en variaties te komen om op te vallen in een overvolle markt.
Ontwikkelingswerk bij Chris O’Donnell’s productiebedrijf gaf hem insiderkennis van de business. Die jaren leerden hem hoe showbizz werkt, een achtergrond die hem nu vaak cast als industriefiguren in projecten als Babylon, The Boys en A Complete Unknown.
Farrelly bewonderde Byrne al lang vanuit Green Book en Dear Santa. De regisseur drong aan op een grotere showcase voor hem. De casting zocht aanvankelijk grotere namen voor Winkler, maar het team zette uiteindelijk in op talent, net zoals Winkler en Chartoff ooit deden met Stallone.
Ze wilden een naam, omdat er niet veel namen in deze cast zaten. Maar ze leefden ook in de wereld van: als we Anthony Ippolito als Sylvester Stallone casten, laten we dan ook anderen een kans geven.
Byrne richtte zich op Winklers evolutie van voorzichtige executive naar gepassioneerde gelovige die zijn huis hypothekeerde om Stallone te steunen. De vertolking benadrukt de rol van de producer als risiconemer en beschermer van de creatieve visie.
Een late-nightscène gaf Byrne de ruimte om vrij te improviseren. Wanneer Winkler ontdekt dat Stallone en Carl Weathers geen bokservaring hebben, barst de producer uit in frustratie. Byrne voegde regels toe over The Godfather die over een familie gaat die van pasta houdt en leverde een memorabele exit de trap op, waardoor het moment een hoogtepunt werd.
Farrelly vertrouwde op de instincten van de acteur, net zoals Scorsese had gedaan tijdens de repetities van The Wolf of Wall Street. Byrne prees ook de soulvolle vertolking van jonge acteur Anthony Ippolito als Stallone en merkte op hoe de tafelronde het soort rauwe talent onthulde dat Winkler ooit overtuigde om alles op het spel te zetten.
Byrne ziet duidelijke parallellen tussen het Rocky-ontstaansverhaal en zijn eigen pad. Hij benadrukt dat kleine rollen kunnen leiden tot grotere doorbraken wanneer mensen kansen nemen op performers. De film eindigt met de echte Oscar-clip uit 1977 waarin Winkler Stallone het podium op trekt, wat een band benadrukt die gebouwd is op geloof in plaats van status.
I Play Rocky draait nu in bioscopen door het hele land.