Weinig filmseries hebben generaties zo gegrepen als de Harry Potter-saga en de uitbreiding naar de Wizarding World. De oorspronkelijke acht films verschenen naast de recordbrekende boeken en werden een cultureel ijkpunt. Drie spin-offavonturen volgden met wisselende resultaten. Nu er een HBO-bewerking van het eerste boek in ontwikkeling is, loont het om alle elf films opnieuw te bekijken.
Op de elfde plaats staat Fantastic Beasts: The Secrets of Dumbledore uit 2022. Newt Scamander voegt zich bij Albus Dumbledore om Gellert Grindelwald te dwarsbomen vóór een belangrijke magische verkiezing. Het verhaal laat veel verhaallijnen uit het vorige deel links liggen en introduceert een nieuw conflict dat nooit echt tot leven komt. Mads Mikkelsen is overtuigend als Grindelwald tegenover Jude Law, maar de magische wezens voelen geforceerd in het verhaal. De film voldoet aan een contract in plaats van een bevredigend slot te bieden aan de geplande vijfdelige reeks.
Nummer tien is Harry Potter and the Order of the Phoenix uit 2007. Harry raakt geïsoleerd omdat het Ministerie van Toverij de terugkeer van Voldemort ontkent en Dolores Umbridge op Zweinstein plaatst. David Yates maakt zijn debuut in de franchise met een nuchtere aanpak die wat van de eerdere magie wegneemt. Veel subplotten uit het dikke boek verdwijnen, waardoor het verhaal vlot maar incompleet aanvoelt. Sterke scènes met Umbridge en een belangrijke personendood bieden nog wel hoogtepunten.
De negende plaats is voor Fantastic Beasts: The Crimes of Grindelwald uit 2018. Het verhaal verschuift de focus naar de opkomst van Grindelwald en betrekt Newt bij een grotere samenzwering. Johnny Depps vertolking overtuigt minder naast eerdere versies van het personage. Ambitieuze opzet voor toekomstige films gaat ten koste van de lichtere toon en de focus op wezens uit de eerste film.
De eerste spin-off, Fantastic Beasts and Where to Find Them uit 2016, belandt op de achtste plaats. Newt arriveert in het New York van de jaren twintig met een koffer vol ontsnapte wezens. De setting in New York en de ensemblecast, waaronder Colin Farrell en Katherine Waterston, geven de film een eigen visuele identiteit. De mix van wezenjacht en groter toverconflict werkt hier beter dan in latere delen.
Nummer zeven is Harry Potter and the Chamber of Secrets uit 2002. Chris Columbus keert terug om een donkerder verhaal te regisseren met een mysterieuze stem, versteende leerlingen en de legendarische kamer. Dobby’s introductie en de basiliskgevecht springen eruit, maar het vervolg herhaalt grotendeels de formule van de eerste film zonder grote vernieuwing.
De zesde plaats is voor Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 2 uit 2011. Het verhaal keert terug naar Zweinstein voor een allesbeslissende strijd tegen Voldemort. De film biedt spectaculaire actie en memorabele prestaties, vooral van Alan Rickman. Sommige sterfscènes spelen zich buiten beeld af en bepaalde boekscènes zijn ingekort, maar het blijft een krachtige afsluiting van de hoofdsaga.
Nummer vijf is Harry Potter and the Goblet of Fire uit 2005. Harry neemt tegen zijn wil deel aan het Toverschooltornooi terwijl Death Eaters op de achtergrond samenzweren. De drakenscène en Robert Pattinsons Cedric Diggory blijven lang hangen. De film vangt zowel tienerenthousiasme als dreigend gevaar goed.
De vierde plaats is voor Harry Potter and the Half-Blood Prince uit 2009. Dumbledore bereidt Harry voor op de laatste confrontatie terwijl een mysterieus studieboek zijn toverdrankles verandert. Bruno Delbonnels cinematografie schept een melancholische stemming. Het rustige slot benadrukt emotie boven spektakel en laat de hoofdrolspelers schitteren.
De originele Harry Potter and the Sorcerer's Stone uit 2001 staat op de derde plaats. Het introduceert Harry, Ron en Hermione op Zweinstein en legt de toon vast die de serie zou definiëren. Memorabele scènes zoals de schaakpartij en de Quidditch-wedstrijden, samen met een sterke Britse cast, maken het een fundamentaal familieavontuur.
De tweede plaats is voor Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 1 uit 2010. Het trio verlaat Zweinstein om op de vlucht Horcruxen te jagen. De sombere toon en de gespannen vriendschappen maken dit het meest volwassen hoofdstuk van de serie. Sterke prestaties van de hoofdrolspelers en een mix van spanning en kleine momenten van hoop tillen de film omhoog.