Fantasy is sinds de vroegste dagen een van de meest blijvende en inventieve genres in de cinema gebleven. Het medium blinkt uit in het tot leven brengen van verhalen over magie, mythische wezens en onmogelijke werelden op een manier die kijkers diep meeneemt in nieuwe realiteiten. In de jaren sinds 2000 hebben filmmakers een opmerkelijke reeks sterke films opgeleverd die bewijzen dat het genre blijft evolueren en boeien.
Grote franchiseproducties staan naast kleinere, gedurfdere projecten en weerspiegelen verschuivingen in de voorkeuren van het publiek naar meer onderdompeling en visueel spektakel. Deze selecties vertegenwoordigen enkele van de sterkste voorbeelden uit de periode, elk met eigen kwaliteiten op het gebied van verhaal, vakmanschap en verbeelding.
Disney boekte zeldzaam succes met de verfilming van een attractie uit een pretpark in de eerste Pirates of the Caribbean-film. Het vervolg uit 2006, Pirates of the Caribbean: Dead Man's Chest, bouwde daarop voort en werd een van de best verdienende fantasyfilms ooit met iets meer dan 1 miljard dollar wereldwijd. De kritieken waren destijds wisselend, maar de film blijft een levendig en inventief avontuur dat Hollywood sindsdien zelden heeft geëvenaard.
De Ierse studio Cartoon Saloon heeft slechts een handvol speelfilms gemaakt, die stuk voor stuk als uitzonderlijk worden beschouwd. Wolfwalkers (2020) behoort tot de sterkste, met weelderige animatie, sterke stemmen en een ontroerend verhaal over de spanning tussen natuur en moderne samenleving. Gebaseerd op Ierse mythen combineert de film een breed publiek met diepere emotionele lagen.
De moderne Mexicaanse cinema heeft tal van verborgen parels opgeleverd. I Dream in Another Language (2017) springt eruit als een hooggewaardeerde arthousefilm die een taalkundige volgt die een bedreigde inheemse taal probeert vast te leggen. De subtiele magisch-realistische elementen en de gevoelige omgang met kolonialisme en vooroordelen geven het verhaal blijvend thematisch gewicht.
Tarsems The Fall (2006) had last aan de kassa door distributieproblemen, maar kreeg later een cultstatus. De film werd over vier jaar in meer dan twee dozijn landen opgenomen en kiest voor opvallende beelden en wereldwijde locaties. De stijlgerichte aanpak heeft de perceptie van wat fantasy op het scherm kan bereiken beïnvloed.
Brad Bird volgde The Incredibles op met Ratatouille (2007), algemeen gezien als een van Pixars beste prestaties. De film combineert mondwaterende beelden met een grillig verhaal over een rat die kok wil worden. De centrale boodschap dat iedereen kan koken blijft resoneren als een universele uitspraak over talent en kansen.
Het middendeel van Peter Jacksons Middle-earth-saga, The Lord of the Rings: The Two Towers (2002), splitst de Fellowship terwijl het conflict tegen Sauron en Saruman verdiept. De weidse beelden, rijke wereldopbouw en vooral de Slag om Helmsdiepte behoren tot de meest memorabele actiescènes van het tijdperk.
De laatste Harry Potter-film, Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 2 (2011), levert het meest epische en actievolle deel van de serie. Het rondt grote personagebogen af, sluit de strijd tegen Voldemort en biedt een bevredigend afscheid dat zowel trouwe fans als nieuwkomers aanspreekt.
Ang Lees Crouching Tiger, Hidden Dragon (2000) blijft een mijlpaal in de vechtsport-sprookjesfilm. Een gestolen zwaard zet een verhaal van romantiek en avontuur in het oude China in gang, met elegante vechtchoreografie en sterke hoofdrollen die het genre wereldwijd populair maakten.
Robert Eggers' The Lighthouse (2019) toont Willem Dafoe en Robert Pattinson als geïsoleerde vuurtorenwachters wier verstand het begeeft op een afgelegen eiland. De sombere cinematografie, het sterke acteerwerk en de mix van donkere humor met horrorelementen maken het een van de meest onderscheidende releases van A24.
Peter Jacksons bewerking van het werk van J.R.R. Tolkien begint met The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring (2001). De film introduceert een onwillige hobbit en zijn metgezellen op een queeste om een machtige ring te vernietigen en zet daarmee de toon voor de trilogie en het genre met vlekkeloze wereldopbouw en visueel spektakel.