Het Argentijnse Openbaar Ministerie heeft straffen van vier tot twaalf jaar gevangenisstraf geëist voor zes van de zeven zorgverleners die worden verdacht van de dood van Diego Armando Maradona. Vrijspraak werd gevraagd voor de consulterend arts, omdat die volgens het OM geen invloed had op de belangrijkste beslissingen rond de behandeling.
Tijdens de slotpleidooien noemden de aanklagers de zorg die de voetballer in zijn woning ontving in de laatste twee weken van zijn leven anarchistisch en ongeorganiseerd. Zij wezen de verdachten aan voor een reeks handelingen en nalatigheden die volgens hen direct hebben bijgedragen aan het overlijden.
Neurochirurg Leopoldo Luque werd als huisarts aangewezen met overweldigend bewijs. De aanklagers zagen hem als een van de twee leiders van een chaotische, gebrekkige en roekeloze thuisbehandeling. Aanklager Patricio Ferrari stelde dat Luque alles deed om de zaken fout te laten lopen.
Onder de belangrijkste nalatigheden vallen het niet verdiepen in de onderzoeken die een cardioloog had aanbevolen, het niet regelen van opname in een gespecialiseerd revalidatiecentrum en het goedkeuren van de verhuizing naar een woning die ongeschikt was voor hoogcomplexe zorg. Het OM eiste voor hem twaalf jaar gevangenisstraf en tien jaar beroepsverbod wegens doodslag met voorwaardelijk opzet.
De coördinator van de thuiszorg bij Swiss Medical, Nancy Forlini, werd als de andere hoofdverantwoordelijke aangewezen. De aanklagers stelden dat zij de woning niet controleerde, het pand niet voorzag van minimale reanimatieapparatuur of laboratorium en een gebrek aan verbinding tussen de professionals veroorzaakte.
Zij deelde ook de dagelijkse verpleegkundige rapporten niet met de artsen en greep niet in bij de hypertensie en tachycardie die de week voor het overlijden werden vastgesteld. Het OM eiste tien jaar gevangenisstraf en tien jaar beroepsverbod wegens doodslag met voorwaardelijk opzet.
Psychiater Agustina Cosachov werd beschuldigd van het niet regelen van een kliniekopname, het goedkeuren van het weghalen van therapeutische begeleiders en het negeren van tekenen van hartfalen. Daarnaast hielden de aanklagers vol dat zij documenten van de behandeling vervalste. Zij eisten acht jaar gevangenisstraf en tien jaar beroepsverbod wegens doodslag met voorwaardelijk opzet en ideologische valsheid.
Psycholoog Carlos Díaz werd bekritiseerd omdat hij medische bevoegdheden overnam, de handelingen van verpleegkundigen beperkte en de toegang van familie en andere artsen tot de patiënt beperkte. Het OM eiste vijf jaar gevangenisstraf en tien jaar beroepsverbod wegens dood door schuld.
Hoofdverpleegkundige Mariano Perroni werd beschuldigd van het niet controleren van de dienst en het niet toezicht houden op het personeel. Hij nam deel aan een aanpassing van de verpleegkundige formulieren op de dag van het overlijden en greep niet in bij de bezwaren van de patiënt. Het OM eiste vier jaar gevangenisstraf en acht jaar beroepsverbod wegens dood door schuld.
Verpleegkundige Ricardo Almirón werd aangewezen omdat hij geen melding maakte van duidelijke symptomen van hartfalen, valse controles noteerde en geen vitale controles uitvoerde op de dag van het overlijden. Het OM eiste vier jaar gevangenisstraf en acht jaar beroepsverbod wegens dood door schuld.
Het OM trok de aanklachten in tegen klinisch arts Pedro Di Spagna. Het OM oordeelde dat hij geen coördinator of huisarts was en geen bevoegdheid had om de gezondheid van de patiënt te sturen. Di Spagna bezocht Maradona op 12 november en adviseerde onderzoeken, maar werd op 18 november niet ontvangen.
Luque deed alles om de zaken fout te laten lopen.