Onslaught mengt nostalgie naar jaren-80-actie met militaire kritiek in bloederige thriller

Adam Wingards nieuwste biedt non-stop spanning en onderzoekt de worstelingen van veteranen en overheidsmisbruik

Adam Wingards Onslaught arriveert als een vlotte, bloeddoorweekte actiethriller die sterk leunt op retroplezier terwijl het scherpe commentaar levert op het militair-industriële complex. De 92 minuten durende film draait om een voormalige soldaat die gedwongen wordt tot een wanhopige verdediging van haar familie en gemeenschap tegen geëngineerde moordmachines.

Een belegering in de woestijn zet het verhaal in gang

Het verhaal volgt Celeste, gespeeld door Adria Arjona, een door de strijd geharde veteraan die zich aanpast aan het burgerleven in een afgelegen trailerpark. Haar weekend slaat een gewelddadige wending als drie onstuitbare supersoldaten arriveren met de opdracht iedereen op hun pad uit te schakelen. Deze versterkte troepen, gecreëerd door een rogue wetenschapper, blijken veel dodelijker dan verwacht nadat een ongeluk in het lab hen op een moordzuchtige uitbarsting stuurt.

De bijrollen worden gespeeld door Dan Stevens als de excentrieke Duitse onderzoeker achter het programma, Rebecca Hall als zijn grimmige echtgenote, en Drew Starkey als een gladde overheidsagent belast met de schoonmaak. Buren zoals de mede-veteraan Josiah, vertolkt door Reginald VelJohnson, en lokale agent Kovacks, gespeeld door Eric Wareheim, sluiten zich aan bij de strijd om Celeste’s jonge dochter te beschermen.

Cast levert charismatische, menselijke helden

Arjona brengt een rommelige, herkenbare energie in de hoofdrol, waarbij scherpe schietkunsten worden afgewisseld met alledaagse worstelingen zoals co-ouderschap en ptss. Haar optreden doet denken aan klassieke antihelden uit de jaren 80, maar voelt toch geworteld in hedendaagse realiteit. Stevens gaat helemaal los met uitbundig plezier als de aan de nazi’s gelieerde gekke wetenschapper, terwijl Starkey en Hall memorabele bijrollen met dreiging en stijl toevoegen.

Invloeden en politieke lagen komen duidelijk naar voren

Wingard put duidelijk inspiratie uit jaren-80-hits als Universal Soldier en Escape from New York, compleet met praktische gore en campy scènes met kettingzagen en brute moorden. De film fungeert ook als een losse opvolger van de eerdere film van de regisseur The Guest, waarbij thema’s van militaire uitbuiting van veteranen worden uitgebreid. De openingstitels wisselen af met echt historisch beeldmateriaal om decennia van Amerikaanse conflicten te benadrukken, terwijl het plot kritiek levert op hoe militairen worden behandeld na hun terugkeer en op de risico’s van het inzetten van soldaten tegen burgers.

Het verhaal balanceert high-octane geweld met emotionele momenten waarin personages hun gedeelde trauma bespreken. Optredens van jaren-80-iconen VelJohnson en Michael Biehn versterken de throwback-sfeer zonder geforceerd aan te voelen.

Kleine tempoproblemen halen het plezier niet onderuit

Sommige kijkers vinden de laatste onthullingen en het abrupte einde misschien minder bevredigend dan de opbouw, met enkele verhaallijnen die open blijven voor mogelijke vervolgen. Toch blijft de kernwaarde als entertainment hoog, omdat de toegewijde cast en inventieve actiescènes de vaart erin houden.

Al met al onderscheidt Onslaught zich als vrolijk tegenwicht tegen sombere moderne blockbusters, met zowel viscerale spanning als stof tot nadenken over Amerika’s relatie met zijn leger.

Tags bij dit artikel