Spionagefilms worden vaak teruggebracht tot smoking, gadgets en nette overwinningen. Toch behandelt een scherpere selectie films spionage als een uitputtende kracht die identiteiten vervormt, relaties verbreekt en agenten leeg achterlaat. Deze verhalen richten zich op de stille tol: verzonnen bronnen die beleid beïnvloeden, agenten die liegen om te overleven en verzetsstrijders die angst dragen naast hun plicht.
Geoffrey Rush speelt Harry Pendel, een Britse kleermaker in Panama die de machtigen bedient terwijl hij in schulden zit. Pierce Brosnan vertolkt de in ongenade gevallen MI6-agent Andrew Osnard, die een kans ziet in Pendels connecties. Pendel begint bronnen en complotten te verzinnen, en zijn verzinsels beïnvloeden al snel regeringen. De film toont hoe valse inlichtingen traction krijgen wanneer machtige belangen ze nodig hebben, waarbij Brosnan zijn vertrouwde charme inzet voor iets veel lelijkers.
Sam Rockwell speelt Chuck Barris, de bedenker van goedkope spelshows die een geheime carrière als CIA-assassijn claimt. De film kiest niet voor één versie van de gebeurtenissen. Rockwell portretteert een man die wanhopig op zoek is naar aandacht, terwijl George Clooneys recruiter koude dreiging uitstraalt. Drew Barrymore speelt de stabiele partner die Barris nooit volledig kan accepteren. Het verhaal vraagt zich af of de moorden echt plaatsvonden of dat Barris simpelweg leegte omzette in zijn meest dramatische verhaal.
Michael Caine speelt Harry Palmer, een Britse agent uit de arbeidersklasse die vastzit aan papierwerk terwijl anderen glamour najagen. Wanneer wetenschappers gehersenspoeld terugkeren, onderzoekt Palmer IPCRESS, een programma dat geesten beschadigt. De film benadrukt krappe kantoren, bandrecorders en rivaliteit tussen departementen. Palmer kookt, klaagt en overleeft door zorgvuldige observatie in plaats van heldendaden, en benadrukt de uitputting van de Koude Oorlog en de manier waarop superieuren agenten als wegwerpartikelen behandelen.
Richard Burton speelt de uitgebluste agent Alec Leamas, die op een laatste missie wordt gestuurd om een overlopen naar de Oost-Duitse inlichtingendienst te faken. Claire Bloom speelt Liz Gold, een bibliothecaresse die in de operatie wordt meegesleept. De film ontdoet zich van glamour en richt zich op geënsceneerde schande, ideologisch theater en het gebruik van persoonlijke relaties als pressiemiddel. Leamas oogt vanaf het begin uitgeput en benadrukt hoe weinig troost het werk biedt.
Tegen het einde van de Tweede Wereldoorlog rekruteert de Amerikaanse inlichtingendienst Duitse krijgsgevangenen om informatie achter de linies te verzamelen. Oskar Werner speelt Happy, een jonge soldaat die het geloof in de nazi-zaak heeft verloren. Hij beweegt zich door verwoeste straten en controleposten met het gezicht van de vijand, terwijl hij gevaar loopt van beide kanten. De film houdt dapperheid gegrond in angst en praktisch gevaar in plaats van gemakkelijk heldendom.
James Mason speelt Charles Dobbs, een Britse inlichtingenofficier die een vermeende zelfmoord onderzoekt. De zaak voert hem door Koude Oorlog-vermoedens en oude bekenden terwijl zijn eigen huwelijk uit elkaar valt. Harriet Andersson speelt zijn emotioneel afstandelijke vrouw. Mason straalt stille droefheid uit terwijl Dobbs leugens in dossiers leest maar ze thuis tolereert, met het uitgebluste kleurenpalet van de film dat weerspiegelt hoe het werk glamour uit elke setting haalt.
Onder regie van John Huston volgt de film agenten die worden samengesteld om een brief terug te halen die een gevaarlijke Amerikaans-Sovjet-overeenkomst kan blootleggen. Het team bestaat uit specialisten en gecompromitteerde figuren die de vuiligheid van het werk kennen. Chantage, verleiding en professionele wreedheid domineren gesprekken die op valstrikken testen. Het verhaal presenteert controle niet als elegantie maar als besmetting die uiteindelijk het geweten opslokt.
Lino Ventura speelt Philippe Gerbier, een leider van het Franse verzet tijdens de nazi-bezetting. De film volgt arrestaties, ontsnappingen, onderduikadressen en missies waarbij één fout een heel netwerk kan laten instorten. Simone Signoret verschijnt als Mathilde, die zware verantwoordelijkheid draagt terwijl ze weet dat de vijand haar via haar dochter kan bereiken. Elke daad van loyaliteit eist verdere opoffering, en het verhaal laat dapperheid nooit heldhaftig of schoon aanvoelen.