Jarenlang vertegenwoordigden de interlandperiodes een vervelende onderbreking in de kalender. Net wanneer de clubcompetities op gang kwamen, volgde de pauze en telden fans de dagen tot de terugkeer van het echte voetbal. In de redactiekamers van MARCA werd zelfs gegrapt dat alleen Miguel Ángel Lara die periodes verdedigde. Vandaag is de realiteit radicaal omgeslagen.
Met deze Spanje hinderen de onderbrekingen niet meer. Integendeel, ze worden met enthousiasme tegemoetgezien. De duels tegen Kroatië en Engeland van afgelopen weekend hebben ervoor gezorgd dat de internationale kalender verlangen opwekt in plaats van berusting. De reden is niet alleen de overwinning, maar vooral de manier waarop die tot stand kwam.
De selectie gaat vanaf de eerste minuut achter de tegenstander aan. Het toont honger, zelfs na het veroveren van het wereldkampioenschap. Spelers en fans, die de tickets in minuten uitverkocht zien, laten niets aan het toeval over. Die mentaliteit heeft de perceptie van interlands veranderd: wat vroeger bijna uit plichtsbesef werd gevolgd, wordt nu met echt plezier beleefd.
De wedstrijd tegen Kroatië begon met een schoolvoorbeeld van een aanval. In zeventig seconden en vijfentwintig passes rondde Lamine Yamal af tegen de paal. Iedereen deed mee, behalve Unai Simón en Fermín López, die de bal bewust liet passeren in een cruciaal detail. Dat is het handelsmerk van het wereldkampioenschap: nauwkeurig balbezit, verticaliteit en dodelijke afwerking.
Fabián Ruiz staat al op 52 interlands zonder nederlaag. Hoewel Carlos Marchena het record van 57 opeenvolgende wedstrijden zonder verlies houdt, nadert de middenvelder van Paris Saint-Germain die mijlpaal met een hoofdrol. Zijn aanwezigheid balanceert en versterkt het team, waardoor hij een onmisbare speler is voor Luis de la Fuente.
De bondscoach tekende een verlenging die hem tot 2032 aan het roer houdt. Het akkoord lijkt gemaakt om stand te houden zolang hij dat wil. Nog maar vier jaar geleden werd herhaald dat er geen wereldsterren waren; vandaag domineren diezelfde spelers de wereld. De verdienste ligt bij de trainer, die een blok heeft gebouwd dat uitnodigt tot vergelijkingen met de teams van Luis Aragonés en Vicente del Bosque.
In de wedstrijd tegen Kroatië hield Slaven Bilić Luka Modrić in de rust, maar het resultaat sloot elke mogelijkheid tot een wissel uit. De Kroaat genoot de laatste tien minuten en kreeg een staande ovatie van het publiek in het Sánchez-Pizjuán. Modrić heeft altijd meer waarde gehecht aan de genegenheid van het publiek dan aan trofeeën: "Trofeeën blijven in een vitrine staan, de genegenheid van de mensen blijft je voor altijd bij."
Gedurende de eerste zestig minuten dicteerde Martín Zubimendi het ritme van het team met zijn gebruikelijke zekerheid. Real Madrid overwoog een controlerende middenvelder te halen na de blessure van Rodri, maar de Spanjaard van Arsenal bewijst in de selectie keer op keer dat zijn kwaliteit buiten kijf staat. Elke keer dat hij het rood draagt, schittert hij.