- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - Xbox One nieuws
- Hardware nieuws

De 1972-beelden van William Greaves van iconen uit de Harlem Renaissance, voltooid door zijn zoon David, winnen de prijs van 200.000 dollar en krijgen een bioscooprelease.

Once Upon a Time in Harlem is uitgeroepen tot winnaar van de Library of Congress Lavine/Ken Burns Prize for Film. De documentaire toont een bijzondere bijeenkomst uit 1972 in het Harlem-huis van Duke Ellington en ontvangt een prijs van 200.000 dollar.

Filmmaker William Greaves nam de beelden op tijdens een cocktailparty die hij organiseerde voor nog levende kunstenaars van de Harlem Renaissance. Hij nodigde zoveel mogelijk mensen uit en vier cameramannen legden hun gesprekken vast terwijl ze herinneringen ophaalden, discussieerden en nadachten over hoe cultuur generaties overstijgt. Het project bleef decennialang onafgemaakt tot David Greaves, de zoon van William en een van de oorspronkelijke cameramannen, de film voltooide en restaureerde.

Prijs beloont krachtige verhalen over de Amerikaanse geschiedenis

De jaarlijkse prijs, in 2019 ingesteld door de Library of Congress en The Better Angels Society, ondersteunt documentairemakers die boeiende verhalen over de Amerikaanse geschiedenis vertellen. De prijs wordt gefinancierd door Jeannie en Jonathan Lavine via de Crimson Lion/Lavine Family Foundation. De runner-up, Romare Bearden: A Life in Collage van Deborah Riley Draper, ontvangt 50.000 dollar, terwijl de vier andere finalisten elk 25.000 dollar krijgen.

De jury prees Once Upon a Time in Harlem als een indrukwekkend, baanbrekend werk dat nog decennia zal worden besproken. Ze benadrukten de centrale plaats van de Harlem Renaissance in de Amerikaanse geschiedenis en het vermogen van de film om de complexiteit en nalatenschap van die periode over te brengen via levende iconen die terugblikken op hun rol in de Amerikaanse cultuur.

Festivalvertoningen en bioscooprelease in aantocht

De film is vertoond op de filmfestivals van Sundance, Cannes, Telluride en Toronto. Hij draait op 29 september op het New York Film Festival 2026 en opent op 16 oktober in geselecteerde bioscopen.

Ik was verkocht vanaf het moment dat de camera begon te draaien. Het is letterlijk het beste feest waar ik ooit ben geweest, een feestelijke reis door de tijd via de herinneringen van deze buitengewone mensen. Once Upon a Time in Harlem is een viering van de Harlem Renaissance, maar minstens zo belangrijk — en boeiend — is het een intiem gesprek over de betekenis van kunst en leven en hoe we ideeën over generaties heen delen. We zijn William Greaves veel dank verschuldigd voor het samenbrengen en vastleggen van dit moment en David Greaves voor het tot leven brengen van wat zijn vader meer dan vijftig jaar geleden met zoveel liefde begon.

Jury en leiding Library of Congress prijzen de winnaar

Waarnemend Librarian of Congress Robert R. Newlen noemde de film een openbaring die kijkers opnieuw laat kennismaken met een reeks persoonlijkheden en perspectieven. Hij merkte op hoe archiefbeelden de geschiedenis levend en plezierig kunnen maken. De runner-up biedt een gelaagd portret van kunstenaar en auteur Romare Bearden, wiens werk het zwarte leven omzette in een nieuwe visuele taal.

De winnaar en runner-up worden op 22 oktober in New York geëerd tijdens een ceremonie met Ken Burns. Katherine Malone-France, president en CEO van de Better Angels Society, benadrukte hoe beide films de Harlem Renaissance en haar blijvende invloed op de Amerikaanse cultuur belichten.

De andere finalisten van dit jaar

De zes finalisten die in augustus werden geselecteerd zijn The Animated Mind of Oliver Sacks, geregisseerd door Dempsey Rice; Barrio Television, geregisseerd door Christina DiPasquale; The Day Freedom Died, geregisseerd door Joseph Dorman en Kelly Williams; en Zenón and the Rebel Boats, geregisseerd door Juan C. Dávila Santiago. De jury bestond uit documentairemakers Yoruba Richen, Betsy West en Peter Yost, samen met historici, museumdirecteuren en filmprogrammeurs.