De lowbudget horrorfilm Obsession van Curry Barker is uitgegroeid tot een van de opvallendste originele releases van het decennium. Met een budget van slechts 750.000 dollar presteert de film sterk aan de kassa en staat hij naast Sinners van vorig jaar als een van de weinige non-franchise successen sinds 2020.
Barker behoort tot een groeiende groep makers die van YouTube zijn overgestapt naar speelfilms. Tot die lijst behoren Kane Parsons van de Backrooms-serie, Markiplier met Iron Lung, Chris Stuckmann met Shelby Oaks en Kyle Edward Ball achter Skinamarink.
Het verhaal volgt een bekend struikelblok met wensen die verkeerd aflopen, waarvoor Barker inspiratie heeft gehaald uit een klassieke Simpsons-aflevering. De jonge man Bear, gespeeld door Michael Johnston, koopt een vreemde stok genaamd de One Wish Willow en gebruikt die om zijn collega en vriendin Nikki, gespeeld door Inde Navarrette, diep voor hem te laten vallen.
De wens slaagt op onverwachte wijze. Nikki wordt affectief, maar vertoont al snel verontrustend en agressief gedrag. Bear begrijpt geleidelijk dat zijn verzoek haar op verontrustende manieren heeft veranderd en dat de gevolgen nu op angstaanjagende wijze op hem terugkomen.
Critici hebben de film grotendeels verwelkomd vanwege het strakke tempo, de effectieve griezelmomenten en de zelfverzekerde uitvoering tot aan een sombere slotscène. Stephen King gaf zijn eigen afgewogen oordeel op Threads.
Ik gaf 'Obsession' een B+ in mijn filmboek, maar ik blijf eraan denken. Die vreemde mix van humor en horror.
Een B+ van King weegt zwaar gezien zijn staat van dienst met het genre, ook al hebben zijn meningen over bepaalde klassiekers zoals Stanley Kubricks The Shining debat veroorzaakt. Zijn oordeel over Obsession klinkt terughoudender dan sommige van zijn andere recente opmerkingen over horrorprojecten.
De film leunt op ongemakkelijke sociale momenten die de horror voeden. In een scène staat Nikki erop dat Bear werk overslaat zodat ze samen kunnen zijn in kleverige affectie. Haar opgewekte houding botst met Bears groeiende onbehagen, dat een hoogtepunt bereikt wanneer de camera onthult dat ze de voordeur heeft afgesloten met lagen ducttape. Bear speelt mee om conflict te vermijden, wat een scène oplevert die ongemak met zwarte humor mengt.
Barker gebruikt ook goed getimede angstige lachsalvo's die de spanning na jumpscares of verontrustende onthullingen losmaken. Op slechts 26-jarige leeftijd heeft de regisseur dit succes aangewend om zijn carrière te versnellen. Hierna volgen de horrorcomedy Anything But Ghosts en een nieuwe film in de Texas Chainsaw Massacre-reeks.
Obsession draait nog steeds in de bioscopen.