Lionsgate heeft singer-songwriter Noah Kahan gevraagd om de originele leadsingle te schrijven voor het volgende hoofdstuk in de Hunger Games-saga. Het nummer, getiteld “Draw You Out”, verschijnt op 2 oktober en zet de toon voor de film The Hunger Games: Sunrise on the Reaping, die op 20 november in de bioscopen verschijnt.
Het bijbehorende album bevat opnieuw favoriete nummers uit eerdere delen van de serie. Luisteraars kunnen “Deep in the Meadow” verwachten, oorspronkelijk gezongen door Katniss Everdeen in de eerste film, en “The Old Therebefore”, gezongen door Lucy Grey Baird in The Ballad of Songbirds and Snakes. Vroege speculaties wijzen op Lizzie McAlpine als de artiest achter het nieuwe nummer “The Wheel”.
Eerdere Hunger Games-soundtracks maakten gebruik van bekende songwriters. Taylor Swift droeg “Safe and Sound” en “Eyes Open” bij aan de release van 2012. Lorde schreef “Yellow Flicker Beat” voor Mockingjay Part 1, terwijl Olivia Rodrigo “Can’t Catch Me Now” schreef voor de meest recente prequel.
Sunrise on the Reaping is een verfilming van de roman van Suzanne Collins die in maart 2025 in de boekwinkels verscheen. Het verhaal volgt een tiener Haymitch Abernathy tijdens de 50e Hunger Games, ook wel de tweede Quarter Quell genoemd. In die editie werden twee keer zoveel tributen uit elk district gekozen, wat resulteerde in één winnaar na een bijzonder brute wedstrijd.
Joseph Zada speelt de jonge Haymitch. Whitney Peak vertolkt zijn liefde Lenore Dove. De cast bestaat verder uit Ben Wang, McKenna Grace, Elle Fanning, Kelvin Harrison Jr., Ralph Fiennes, Kieran Culkin en Jesse Plemons.
Kahan zong onlangs “Bridge Over Troubled Water” van Simon & Garfunkel tijdens het In Memoriam-segment van de Emmy’s van 2026. Zijn Netflix-documentaire Noah Kahan: Out of Body ging in maart in première op SXSW en was vanaf april te streamen, kort voor de release van zijn album The Great Divide.
Dit is iets wat ik altijd al wilde doen en ik ben enorm dankbaar voor de kans om te schrijven voor deze aangrijpende film, nadat ik al zo van het werk van Suzanne Collins heb genoten. Ik voelde me al helemaal verbonden en geïnspireerd door het tragische maar hoopvolle verhaal van Haymitch en Lenore Dove, en het schrijven van een nummer over het doel, de rouw en de veerkracht door pijn die zij belichamen, was een ervaring waarvoor ik altijd dankbaar zal zijn. Dit is een geweldige film en ik voel me zeer vereerd dat ik er een klein deel van mag uitmaken.