Netflix zet zijn koers naar films van eigenzinnige makers voort, maar brengt tegelijk projecten uit die bekende comedyformules herhalen. Het jongste voorbeeld is Little Brother, een R-rated verhaal over een vreemd stel met John Cena en Eric André in de hoofdrollen. De film koppelt een stijve makelaar aan zijn chaotische voormalige pupil uit de middelbare schooltijd, die hij zich nauwelijks herinnert.
Cena speelt Rudd, een keurige professional die worstelt met een broederruzie en een nieuwe realityserie genaamd NYC Hustlers. André vertolkt Marcus, de beschadigde en onvoorspelbare man die Rudd ooit begeleidde via een Big Brother-programma. Wanneer Marcus na een ongeluk in het ziekenhuis belandt, staat zijn vrouw Dierdre, gespeeld door Michelle Monaghan, erop dat ze hem opnemen om te herstellen.
De opzet roept duidelijke vergelijkingen op met eerdere films over ongelijke duo’s zoals Twins en Planes, Trains and Automobiles. Scenaristen Jarrad Paul en Andrew Mogel leveren een high-concept hereniging die al snel verzandt in de verwachte botsingen tussen de keurige gastheer en zijn totaal ongepaste gast.
Regisseur Matt Spicer ensceneert diverse expliciete sequenties die de sfeer van eerdere R-rated successen willen oproepen. In één scène plast Marcus door een autoraam met voorspelbaar vieze gevolgen. In een andere geeft Marcus Dierdre ongevraagd en cru advies over hoe ze haar huwelijk kan opfleuren met een specifieke intieme handeling.
Bijrollen van onder meer Christopher Meloni als Rudds succesvolle oudere broer Josh en comedians Ego Nwodim en Caleb Hearon zorgen voor wat energie in kleinere rollen. Toch slagen de centrale prestaties er niet in om consistent te laten lachen: Cena’s trage reacties voelen repetitief en André’s wilde energie blijft een verworven smaak.
Naarmate het verhaal vordert, ontwricht Marcus Rudds zorgvuldig geordende leven op steeds absurdere manieren, inclusief een psychedelisch incident en een spoedoperatie. De vertelling volgt het standaardpad van verlossing en eindigt met de verwachte emotionele verzoening tussen de twee erebroers.
Outtakes tijdens de aftiteling suggereren dat de cast meer plezier had tijdens de opnames dan de meeste kijkers zullen hebben met het eindresultaat. De film benadrukt uiteindelijk hoe moeilijk het is om schuine comedies in bioscoopstijl succesvol naar streaming te vertalen.