Netflix’ ‘The Body’ geeft een campy, queer draai aan tienerthrillers uit de jaren 2000

Quinn Shephards achtdelige serie combineert Y2K-nostalgie, repressie op een katholieke school en intense vriendschappen tussen vrouwen in een grof coming-of-age-verhaal.

Meisjesvriendschappen hebben een bijzondere intensiteit, vooral wanneer jonge vrouwen ontdekken wie ze zijn onder druk van vrienden, familie en geloof. Quinn Shephard brengt die spanning tot leven in Netflix’ nieuwe tienerdrama The Body, een achtdelige serie die klassieke coming-of-ageverhalen uit de jaren 2000 op hun kop zet met gedurfde queer thema’s en scherpe campenergie.

Halloweenfeest zorgt voor chaos op St. Barth’s

Het verhaal begint in oktober 2004 op St. Barth’s Catholic School in het noordoosten. Beste vriendinnen en aanvoerders Anya Butler en Elise Zakaria leiden het dansteam van de meisjesschool, de Lions. Wanneer ster danseres Maddie Delaney een blessure oploopt, houdt de groep op het laatste moment audities. Nieuwe leerling Lisbeth Anderson doet auditie samen met Grace Franklin, de nicht van het schoolhoofd, Father Sam Franklin. Grace steekt er duidelijk bovenuit, maar Lisbeths hoop vervaagt tot Anya haar uitnodigt voor een Halloweenfeest in een verlaten klooster dat het Duivelshuis wordt genoemd.

Het feest is bedoeld om Grace in de groep te verwelkomen. De kostuums variëren van provocerend tot respectloos, alcohol vloeit rijkelijk en ecstasy doet de ronde onder de tieners. Een nep-rituele chant volgt, maar de nacht eindigt in een ramp wanneer Grace bewusteloos wordt aangetroffen. Lisbeth krijgt macht over Anya en de groep besluit te zwijgen over de initiatie. Al snel verspreiden geruchten zich door de school en de stad, wat schuld, angst en een golf van massahysterie onder de danseressen veroorzaakt.

Repressie en identiteit sturen het drama

De serie onderzoekt hoe strenge religieuze omgevingen schaamte en verwarring kunnen veroorzaken bij tieners die hun seksualiteit en identiteit verkennen. Lisbeth zoekt ontsnapping aan de strenge, sekteachtige overtuigingen van haar moeder, terwijl de Lions worstelen met geheimhouding en katholieke schuld. Naarmate meer mensen fragmenten van de waarheid te horen krijgen, brokkelen de banden tussen de meisjes af onder druk van roddels, manipulatie en de noodzaak hun status te beschermen.

Anders dan eerdere films die queer subtekst slechts suggereerden, verwoordt The Body zijn thema’s openlijk. Het put uit klassiekers als Bring It On, Jennifer’s Body en Mean Girls, maar actualiseert ze voor een modern publiek met ongefilterd verlangen en emotionele rauwheid. De serie verwijst ook naar Peter Jacksons Heavenly Creatures en Catherine Hardwickes Thirteen in haar focus op de kracht en kwetsbaarheid van vriendschappen tussen tiener-meisjes.

Y2K-details verankeren het verhaal in zijn tijd

Shephard reconstrueert het midden van de jaren 2000 met zorg. Nokia-telefoons, multitap-tekstberichten, velours trainingspakken en hits van Chingy, Ciara en Kelly Clarkson plaatsen de kijker stevig in 2004. Zonder directe sociale media verspreiden geheimen zich via fluisteringen en persoonlijke confrontaties, waardoor leugens gemakkelijker te handhaven zijn maar des te schadelijker wanneer ze aan het licht komen. Het resultaat voelt zowel nostalgisch als onheilspellend.

Deels thriller, deels horror en deels klassiek YA-drama, onderscheidt The Body zich door zijn gelaagde blik op hoe jonge vrouwen verlangen, geloof en loyaliteit navigeren. De prestaties, vooral van de hoofdrolspeelsters, vangen de duizelingwekkende mix van domheid en sluwheid die tienerbeslissingen kenmerkt. Netflix bracht het volledige seizoen uit, dat nu te streamen is.