De middelbare school brengt de nodige druk met zich mee: vriendschappen opbouwen, schoolwerk managen en eerste verliefdheden navigeren. Voor sommigen worden die uitdagingen nog groter wanneer onverwachte krachten in beeld komen. Nu Mike Flanagans nieuwe Carrie-miniserie beschikbaar is, kijken kijkers opnieuw naar de angsten van de adolescentie door de ogen van een getroebleerde tiener. Toch verkent een andere Netflix-serie al vergelijkbaar terrein met tienerproblemen en buitengewone gaven.
Kenners van Stephen King herkennen Sophia Lillis en Wyatt Oleff uit de IT-films in de Netflix-bewerking I Am Not Okay With This. Gebaseerd op een graphic novel brengt de serie een ode aan Carrie en bouwt voort op de kernideeën. Het resultaat combineert een ingetogen coming-of-age-verhaal met een plotselinge gewelddadige wending die kijkers meer seizoenen doet wensen. Net als in het origineel bouwt de spanning vanaf het begin op, zodat het publiek in onzekerheid blijft tot een meeslepend slot.
I Am Not Okay With This plaatst Sidney Novak, gespeeld door Sophia Lillis, als een gewone tiener in een rustig stadje. Haar verschil schuilt in onverklaarbare krachten die ze moeite heeft te begrijpen of te beheersen. Ze balanceert tussen pesten op school, spanning thuis met haar moeder en groeiende gevoelens voor haar beste vriendin, terwijl ze probeert normaal te blijven in buitengewone omstandigheden. Haar excentrieke buur Stanley, vertolkt door Wyatt Oleff, helpt haar bij het verkennen van deze krachten.
De serie neemt de sterke kanten van Kings horror en verschuift de focus. In plaats van horror centraal te stellen, ontwikkelt het een geleidelijke thriller en verdiept het ideeën over vriendschap en familiebanden. Sids pad draait zowel om haar krachten als om de relaties in haar leven. Vaak raken haar krachten en emoties met elkaar verweven, wat complicaties oplevert die ze moet oplossen.
Het programma laat zich niet zomaar als een Carrie-remake bestempelen. Er zijn gedeelde elementen, maar het creëert eigen ruimte door aspecten te belichten die het bronmateriaal minder diep uitdiepte. Familiedynamieken krijgen aandacht, waaronder Sids gecompliceerde band met haar moeder en haar pogingen om dicht bij haar jongere broer te blijven. Haar band met Stanley biedt steun tijdens haar zoektocht naar antwoorden over haar gaven.
Vooral centraal staan Sids gevoelens voor haar beste vriendin Dina, gespeeld door Sofia Bryant. Vragen rond haar seksualiteit voegen lagen toe aan een toch al chaotische periode en versterken soms haar krachten. Naarmate de verwarring groeit, wordt controle lastiger. Haar sterke wil verankert het verhaal, terwijl bijfiguren warmte en lichtere momenten bieden die de zwaardere onderwerpen verzachten.
De serie vangt het tienerleven via humor, ongemakkelijke momenten en authentiek ongemak. Sid komt geloofwaardig over, met al haar tekortkomingen en zorgen zichtbaar. Haar telekinetische krachten verbinden haar met Carrie, maar haar persoonlijke worstelingen blijven uniek. Kijkers die een vergelijkbare ervaring zoeken als de nieuwe miniserie, vinden die hier.