Netflix-docuserie belicht leven van Matthew Perry door ogen van zus en lens van regisseur

Mary Robertson vertelt over het maken van 'The One About Matthew Perry' en benadrukt familie-inzichten en de blijvende aanwezigheid van de acteur

De driedelige docuserie The One About Matthew Perry van Netflix schetst een intiem portret van Matthew Perry via de stemmen van de mensen die hem het dichtst nabij stonden. Regisseur Mary Robertson plaatst zijn halfzus Mia Perry Bowick centraal, wiens openhartige interviews de emotionele kern vormen van de serie die nu op het platform te zien is.

Regisseur voelt aanwezigheid van acteur tijdens productie

Aan het einde van de serie spreekt Robertson off-camera met Bowick over het gevoel dat Perry aanwezig is. Ze vertelt aan Variety dat de ervaring haar een sterke indruk van de acteur heeft nagelaten, ook al houdt ze zich normaal niet bezig met paranormale ideeën. De regisseur heeft maandenlang ondergedompeld gezeten in herinneringen van familie en vrienden, waardoor Perry voor haar scherper in beeld kwam.

I did feel Matthew, and I mean that in multiple senses. I felt Matthew when I was interviewing Mia, especially when we were speaking about how he would want the film to end.

— Mary Robertson, Regisseur, Interview met Variety

Bowick had nog nooit in het openbaar uitgebreid gesproken over de lange verslavingsstrijd van haar broer voordat dit project begon. Ze onthult details over hun relatie als halfbroer en -zus die dezelfde vader delen, acteur John Bennett Perry. De serie volgt Perry’s opkomst als Chandler Bing in de succesvolle sitcom Friends en zijn latere rol als pleitbezorger voor verslavingsherstel terwijl hij zelf bleef worstelen met de ziekte.

Nieuwe familie-details over bezoeken aan afkickklinieken en gezondheidscrisis

Bowick deelt privéherinneringen, waaronder herhaalde reizen om Perry in behandelcentra te bezoeken. Ze vertelt ook over haar aanwezigheid aan zijn bed in 2018 na een bijna-fatale darmperforatie en beschrijft haar aanvankelijke angst dat hij het misschien niet zou overleven. Robertson prijst de openheid van deze verhalen en merkt op hoe Bowick haar aanvankelijke zenuwen overwon om twee uitgebreide interviews te geven.

Project liep bijna vast tot Perry’s overlijden deuren opende

Robertson en haar team bij Maxine Productions benaderden na de publicatie van Perry’s memoires in 2022 eerst zijn uitgever en naaste kring. Ze kregen geen reactie tot na zijn overlijden in 2023 als gevolg van de acute effecten van ketamine. Bowick werd centraal in het project, samen met vrienden Roger Castillo en David Pressman, die belangrijke perspectieven op Perry’s leven gaven.

De regisseur benaderde ook Perry’s voormalige Friends-collega’s, maar zij weigerden mee te werken. Archiefbeelden en persfragmenten met hen zijn wel door de hele serie te zien. Bowick herinnert zich een opvallend moment waarop de cast samen op Perry’s begrafenis arriveerde, hand in hand en huilend bij zijn open kist.

Memoires sturen aanpak maar blijven grotendeels apart

Robertson las Perry’s memoires in één keer uit en was geraakt door zijn openhartige verslag van zijn verslaving. Ze koos ervoor om er voor het grootste deel van de docuserie niet direct uit te putten en gebruikte alleen de openingsbladzijde als referentiepunt. Het doel was om de perspectieven van dierbaren te bieden die de memoires in de eerste persoon niet konden geven.

Een interview uit 2009 dat Perry gaf aan vriend Kevin Pollack levert zijn eigen stem in de film. De rauwe, informele beelden bieden reflectieve momenten van vijf jaar na het einde van Friends en springen eruit ten opzichte van formelere talkshow-optredens.

Serie behandelt laatste dagen met focus op nauwkeurigheid

De docuserie behandelt Perry’s dood en het daaropvolgende onderzoek dat leidde tot veroordelingen van vijf mensen die betrokken waren bij het leveren van ketamine aan hem. Robertson benadrukt dat waarheid en nauwkeurigheid leidend waren bij de behandeling van deze gebeurtenissen. Bronnen bij de politie helpen details te verklaren waar familieleden geen toegang toe hadden.

Regisseur kijkt vooruit naar meer onderzoeksdocumentaires

Robertson ziet dit project als onderdeel van een verschuiving naar grensverleggende biografische documentaires. Ze werkt verder aan andere true-crime- en financiële verhalen voor verschillende platforms en bouwt voort op de aanpak die ze eerder ontwikkelde in series over beroemdheden en mentale gezondheid.

Tags bij dit artikel