De National Party van Nieuw-Zeeland heeft na de stemronde van het weekend een weg terug naar de regering gevonden, maar kreeg een scherpe afstraffing van de kiezers. De partij verloor meerdere senior parlementsleden en zag haar steun sterk dalen, terwijl haar rechtse bondgenoten terrein wonnen.
Minister van Financiën Nicola Willis, procureur-generaal Chris Bishop, minister van Justitie Paul Goldsmith en parlementsvoorzitter Gerry Brownlee slaagden er allemaal niet in hun zetel te behouden. Goldsmith had aan het einde van de termijn tien portefeuilles in handen. Deze nederlagen maken deel uit van een bredere terugval die de vertegenwoordiging van de National Party met zes zetels terugbracht tot 42.
Voorlopige resultaten laten zien dat ACT en New Zealand First samen zes zetels wonnen en daarmee op 25 uitkomen. De drie centrumrechtse partijen bezetten nu 67 zetels in het uitgebreide parlement van 131 zetels en positioneren zich als de waarschijnlijke volgende regering zodra de speciale stemmen zijn geteld.
Politiek hoogleraar Richard Shaw van Massey University zei dat de uitslag wijst op een smallere meerderheid en een gewijzigde dynamiek binnen de volgende regering. Hij merkte op dat Christopher Luxon ook na de verkiezingen van 2023 moeite had om de onderhandelingen met David Seymour en Winston Peters te domineren.
Het wordt een heel andere regering dan de huidige. Als de regering een meerderheid heeft, zal die niet groot zijn.
Politiek commentator Ben Thomas, voormalig perssecretaris van National, noemde het resultaat een versnelling van een bredere verschuiving aan de rechterkant weg van vrijemarkt- en sociaal-liberale standpunten. Hij wees erop dat de vertrekkende Willis en Bishop tot de meest gematigde leden van de partij behoorden.
Dit resultaat versnelt dat proces waarschijnlijk. Dat betekent niet dat National meteen een ultrareactionaire conservatieve partij wordt, maar het zal conservatiever worden, vooral nu twee van zijn vooraanstaande liberale stemmen verdwijnen.
Premier Christopher Luxon erkende persoonlijke verantwoordelijkheid voor het verlies van verschillende kabinetsleden. Hij noemde de verliezen pijnlijk en merkte op dat de ministers ook persoonlijke vrienden waren.
Ik neem de verantwoordelijkheid. Ik voel het sterk. Dit zijn mijn vrienden. Ik ga hen enorm missen.
Commentator David Farrar noemde het vertrek van Willis en Bishop een zware klap en wees op het verschil tussen bekwame ministers en ministers die grote beleidsveranderingen kunnen doorvoeren. Hij waarschuwde dat de kleinere aantallen van National de partij minder intellectueel gewicht kunnen geven in de onderhandelingen.
Professor Shaw suggereerde dat de nieuwe regering verder naar rechts zal opschuiven, met mogelijk diepere bezuinigingen en een hernieuwde focus op rasverhoudingen en het Māori-rechtenbeleid. Luxon bevestigde dat National de financiënportefeuille behoudt ondanks interesse van Seymour. De huidige ministers blijven in demissionaire functie tot een nieuwe regering is gevormd.