De satellieten van NASA hebben een brede bruine strook in de Atlantische Oceaan vastgelegd die overeenkomt met de Grote Sargassogordel, de grootste ophoping van macroalgen ter wereld. Deze drijvende formatie beslaat ongeveer 8.850 kilometer van de westkust van Afrika tot de Golf van Mexico en kan een totaalgewicht bereiken van 37,5 miljoen ton biomassa.
Het fenomeen kreeg vanaf 2011 enorme afmetingen. Satellietwaarnemingen tonen aan dat de hoeveelheid biomassa ongeveer elke vijf jaar is verdubbeld. Experts koppelen deze toename aan verschillende gelijktijdige processen die het evenwicht in de oceaan verstoren.
Een van de belangrijkste oorzaken is de massale aanvoer van nutriënten zoals stikstof en fosfor uit landbouwlozingen, afvalwater en ontbossing in grote rivierbekkens zoals die van de Amazone en de Orinoco. Tegelijkertijd bevordert de stijging van de watertemperatuur in de tropische Atlantische Oceaan de voortdurende voortplanting van deze bruine algen.
Veranderingen in atmosferische en oceanische patronen dragen ook bij aan de verplaatsing van de algen vanuit hun traditionele gebied in de Sargassozee naar tropische regio’s, waardoor een continue band ontstaat die zich over duizenden kilometers uitstrekt.
Hoewel sargasso op volle zee beschutting en voedsel biedt aan talrijke zeedieren, veroorzaakt de massale aankomst aan de kusten van de Caraïben, Midden-Amerika en de Golf van Mexico aantasting van ecosystemen, vrijlating van giftige gassen en aanzienlijke economische schade aan toerisme en visserij.
De permanente monitoring gebeurt met orbitale instrumenten zoals de OCI van de PACE-satelliet van NASA, samen met de MODIS- en VIIRS-systemen. Deze gegevens maken het mogelijk om vroege waarschuwingen te geven aan de kustlanden die getroffen worden door de ophoping van algen.