Movistar gaat de laatste rechte lijn van La Vuelta in met hernieuwde hoop. Het Spaanse team baseert zich niet op herinneringen of vroegere glorie, maar op de concrete mogelijkheid om weer bovenaan te staan. Tien jaar na het succes van Nairo Quintana, arriveert de ploeg in de laatste week met Enric Mas in het rode maillot, een voorsprong van 2:10 op Primoz Roglic en het gevoel dat alles begint te kloppen.
De kracht van Movistar reikt verder dan het algemeen klassement. Mas heeft op elk cruciaal moment in de race gereageerd, zowel in de bergetappes als in de tactische beslissingen. Om hem heen hebben renners als Carlos Canal, Raúl García Pierna en Pablo Castrillo de rol van knechten op natuurlijke wijze opgepakt: zij dichtten gaten en vermeden onnodige risico’s.
José Joaquín Rojas vat de teamgeest samen met een uitspraak die de filosofie van deze dagen weerspiegelt: “Het wielrennen geeft je honderd slechte dagen voor één gloriedag, maar die ene dag maakt alles goed”. Binnen de Spaanse ploeg weet men dat dat moment heel dichtbij kan zijn.
Het definitieve examen komt vandaag met 32,1 kilometer tijdrijden tussen El Puerto de Santa María en Jerez de la Frontera. Het is een proef zonder schuilplaats, zonder ploegmaats en zonder ruimte voor een slechte dag. Movistar bereidt deze etappe al maanden voor alsof het een race binnen de race is: aerodynamische tests, specifiek materiaal, positie op de fiets en uren technisch werk.
De statistieken spreken in het voordeel van Roglic, viervoudig winnaar van La Vuelta en specialist in het tijdrijden. Mas start echter met meer marge, meer vertrouwen en het gevoel dat hij tijdens een groot deel van de race de betere was. De ploegberekeningen schatten dat de Spanjaard bij gelijke omstandigheden tussen de 50 seconden en 1:20 kan verliezen op de Sloveen, al rekent Red Bull-BORA op een marge tot anderhalve minuut.
Na de tijdrit volgen nog zware etappes zoals Peñas Blancas, de Collado del Alguacil en de aankomst in Granada. Maar eerst trekt La Vuelta door Jerez en daar zal Movistar weten of de ploeg de glorie bijna vastheeft of dat de race weer helemaal openligt. Mas speelt in elke bocht uit hoe zwaar het rode maillot werkelijk weegt, dat het team als “een obsessie” beschouwt.