In Valdebebas is het meest gehoorde antwoord op de grote vraag van Real Madrid voor het seizoen 2026-27 duidelijk: het seizoen is lang. De centrale vraag draait om hoe Jude Bellingham en Arda Güler in het basiselftal te krijgen, twee van de meest getalenteerde spelers van de selectie die als ideale positie die van schaduwspits delen.
José Mourinho heeft de laatste dagen voor de officiële start van het seizoen besteed aan het evalueren van de prestaties van het team in de vier oefenwedstrijden. De defensieve balans is solide, met slechts één tegendoelpunt in de laatste drie duels. Toch blijft de vraag hoe de twee offensieve talenten in te passen aanwezig op de trainingscomplex.
Op basis van hiërarchie lijkt Bellingham voorbestemd om achter Kylian Mbappé te spelen, met Vinicius en Diomande op de vleugels. De voorbereiding, gekenmerkt door de late terugkeer van de Engelse international, heeft bevestigd dat de positie van pure schaduwspits het sterkste punt van Güler blijft, die definitief wil doorbreken sinds zijn komst drie jaar geleden.
De Turk was een van de beste spelers van Madrid tijdens deze voorbereidingsfase. Zijn samenspel met Mbappé springt eruit, met meerdere assists die zijn vermogen benadrukken om de snelheid van de Fransman te benutten. Deze chemie ontbreekt nog tussen Mbappé en Vinicius of tussen Mbappé en Bellingham, al moet het geval Diomande nog blijken.
Niemand betwist op dit moment dat Bellingham bepalender is dan Güler vanuit het perspectief van waarde voor de club. Zijn rol op het WK, achter Kane met zeer open vleugelspelers, bracht zijn beste versie terug: die van een speler die vanuit vrijwel elke positie op het middenveld in de zestien kan opduiken. Nu hij verlost is van de fysieke klachten die hem sinds zijn schouderblessure bijna twee jaar geleden achtervolgden, moet Bellingham zowel bij Madrid als bij het Engelse elftal als onmisbaar worden beschouwd wanneer de context bij zijn kwaliteiten past.
Het oplossen van de coëxistentie van twee offensieve profielen met zoveel potentieel is slechts een van de keuzes die Mourinho van wedstrijd tot wedstrijd moet maken. De invulling van het dubbele middenveld is een ander belangrijk punt. De trainer kiest in theorie voor een technischer profiel zoals Bernardo Silva, aangevuld met een meer destructieve speler uit Valverde, Tchouaméni of Camavinga. De veelzijdigheid van Güler stelt hem in staat ook als alternatief in de rol van spelverdeler te fungeren, al lijkt het duidelijk dat de Turk tussen de twee zal moeten wijken om de samenwerking mogelijk te maken.
Mourinho heeft sinds zijn komst duidelijk gemaakt dat de ideale positie voor Bellingham verschilt van die van vorig seizoen, toen hij in meerdere wedstrijden verder van de zestien of zelfs op de vleugel speelde. De Portugees wil hem centraal met vrijheid om de vijandelijke zestien aan te vallen.
Het seizoen is lang. Blessures, schorsingen en wisselende vorm dwingen tot beslissingen. Mourinho heeft een duidelijk idee maar toont zich niet star aan één stijl. Het dilemma is positief: kiezen tussen twee bepalende spelers, elk met een eigen stijl, die sleutelstukken van het nieuwe project van Real Madrid moeten worden.