Regisseur Mokochan benadrukte de menselijke touch achter de nieuwe animeserie Ghost in the Shell tijdens de wereldpremière op het Annecy Animatiefestival. De adaptatie blijft trouw aan Masamune Shirow's originele manga en levert een cyberpunkvisie via traditionele handgetekende technieken.
De serie is wereldwijd te zien op Prime Video vanaf 7 juli. Geproduceerd bij de gerenommeerde studio Science Saru, legt de show de nadruk op fysiekheid en warmte, ook al verkent die een wereld waarin mens en technologie samensmelten.
Mokochan legde uit dat de keuze voor handgetekende animatie direct voortkwam uit het bronmateriaal. “De manga is duidelijk met de hand op papier getekend; het is analoog,” zei hij in een interview met Variety. “En dus, ook al wordt hier een cyberwereld getoond, het feit dat het door mensen met de hand is getekend geeft het warmte en aantrekkingskracht, en dat wilde ik in de anime nabootsen.”
Deze tastbare methode hielp het team bij Science Saru om metaal, circuits en futuristische elementen toch organisch en levend te laten aanvoelen.
Na de vorige serie Ghost in the Shell: SAC_2045 zochten de producenten een frisse benadering die zowel trouwe fans als nieuwkomers zou aanspreken. Kengo Abe van Bandai Namco vertelde dat de partners ervoor kozen terug te keren naar de oorspronkelijke manga. Kohei Sahita, producent bij Science Saru, noemde de enorme omvang van het project, maar beschreef ook de groeiende passie van het team tijdens de productie.
De serie gebruikt elektronica uit het tijdperk van de originele manga, zoals videorecorders en cd-spelers, in plaats van moderne hologrammen. Mokochan noemde deze keuze thematisch passend en wees op de actuele revival van de jaren 90 in de populaire cultuur.
De variatie in kostuums onderscheidt de productie verder. Protagoniste Makoto Kusanagi verschijnt in 48 verschillende outfits gedurende het seizoen, ongeveer het dubbele van wat gebruikelijk is in anime. Het team maakte uitgebreide referentiebladen om de nauwkeurigheid te waarborgen ondanks de toegenomen werklast.
Componisten Taisei Iwasaki, Ryo Konishi en Yuki Kanesaka creëerden een score die schakelt tussen jazz, dance en orkestrale stijlen. Mokochan beschreef hoe analoge fysiekheid in de helft van de scènes wordt afgewisseld met een cybergevoel in de andere helft, zodat de muziek helpt de hele wereld op te bouwen in plaats van alleen gebeurtenissen te onderstrepen.
De manga is inmiddels behoorlijk oud, maar voelt niet oud. Dat komt doordat er in de kern een gevoel van verwondering over de wereld in zit.