Honderden acteurs zijn de afgelopen decennia in het Star Trek-universum verschenen, maar Michael Dorn staat alleen bovenaan met het hoogste aantal onscreen-vermeldingen. Zijn 288 optredens als Worf overtreffen die van alle andere acteurs in de geschiedenis van de franchise.
Worf kwam in Star Trek: The Next Generation als de eerste klingon die als vast bemanningslid aan boord van de Enterprise diende. Het personage begon seizoen 1 grotendeels op de achtergrond en vertegenwoordigde de alliantie van de Federatie met zijn voormalige vijanden. Na zijn promotie tot hoofdbeveiliging kreeg Worf meer gewicht en liet hij meer ontwikkeling zien dan de meeste castleden.
Schepper Gene Roddenberry verzette zich tegen het idee van een klingon-officier. Creatief adviseur David Gerrold herinnerde zich later dat Roddenberry het voorstel maandenlang vetoed. Zelfs na goedkeuring merkte uitvoerend producent Rick Berman op dat Michael Dorn geen garantie had op een rol in elke aflevering van het eerste seizoen.
De zeventiende aflevering van seizoen 3, getiteld "Zonden van de vader", geschreven door Ronald D. Moore en W. Reed Moran naar een verhaal van Drew Deighan, gaf Worf voor het eerst substantiële aandacht. Het verhaal introduceerde de klingon-thuiswereld en verkende de erecode, politiek en familiebanden van het rijk in grotere diepgang.
In de aflevering arriveert Worfs jongere broer Kurn op de Enterprise. Kurn onthult dat hun overleden vader wordt beschuldigd van verraad door een rivaliserend huis. Worf moet de familienaam verdedigen of samen met zijn broer worden geëxecuteerd. Kapitein Picard steunt de poging, terwijl de bemanning van de Enterprise achter de schermen de waarheid probeert te achterhalen.
Het onderzoek legt een doofpotaffaire van de Klingon Hoge Raad bloot. Kanselier K'mpec onthoudt de echte feiten om een burgeroorlog te voorkomen. Worf beseft dat zijn uitdaging geen kans maakt en kiest voor onterving, een openbaar schandritueel, om Kurns leven te redden. De scène toont de acceptatie door de bemanning in contrast met de afwijzing door veel klingons.
Regisseur Les Landau en het script gaven Michael Dorn de ruimte om een breed scala aan emoties te tonen. Worf onderdrukt woede, verwerkt de terugkeer van een lang verloren familielid en worstelt met het verschil tussen zijn geïdealiseerde beeld van de klingon-samenleving en de werkelijke corruptie. Dorns ingetogen spel en expressieve gezicht droegen veel van het emotionele gewicht.
Gene zag Worf niet echt als een hoofdpersonage. En dit zou bovendien de honderdste aflevering van de serie worden. Dus we moesten enigszins vechten om de aflevering door te zetten.
Het personage verscheen in de resterende seizoenen van The Next Generation en de bijbehorende films. Worf sloot later aan bij de cast van Star Trek: Deep Space Nine en keerde terug in het laatste seizoen van Star Trek: Picard als een ervaren inlichtingenofficier met wit haar en een drogere humor.
"Zonden van de vader" legde verhaallijnen vast die jarenlang doorliepen. Het maakte van Worf een symbolische figuur een volledig uitgewerkt personage met persoonlijke belangen, familiebanden en een duidelijker gevoel van identiteit binnen zowel Starfleet als de klingon-cultuur.