Chileense regisseur Sebastián Lelio overlijdt op 52-jarige leeftijd na empathische portretten van vrouwen

De Oscarwinnaar achter A Fantastic Woman en Gloria liet een oeuvre na dat werd gekenmerkt door nieuwsgierigheid, compassie en vernieuwing over twee decennia.

Chileense filmmaker Sebastián Lelio is vrijdag op 52-jarige leeftijd overleden, waarmee een carrière werd afgebroken die was gebouwd op gevoelige, grensverleggende verhalen over identiteit, veerkracht en menselijke verbinding. Zijn dood markeert het einde van een eigenzinnige stem in de wereldcinema die begon met bescheiden Chileense producties en uitgroeide tot internationale erkenning met een Oscar voor beste internationale film.

Doorbraakremake toonde veelzijdigheid

Toen Lelio een Engelstalige remake maakte van zijn eigen hit Gloria uit 2013, vreesden veel waarnemers dat het project zou mislukken. Gloria Bell, uitgebracht in 2019 met Julianne Moore in de hoofdrol, bleek echter een doordachte pendant van het origineel. Moore gaf de rol van de gescheiden vrouw een kwetsbaar verlangen dat scherp contrasteerde met Paulina García’s robuuste vertolking in de eerste film, en toonde hoe een andere actrice de emotionele toon van hetzelfde verhaal kon veranderen.

Het succes van beide versies benadrukte Lelio’s bereidheid om materiaal opnieuw te bezoeken zonder zichzelf te herhalen. Hij benaderde de remake niet als een simpele vertaling, maar als een experiment in hoe de aanwezigheid van een acteur toon en nadruk kon veranderen.

Vroege films legden fundament in Chileense cinema

Lelio’s debuut The Sacred Family uit 2005 toonde een rauwe, handheld-energie die later plaatsmaakte voor gepolijster werk. Latere films zoals Navidad en de Locarno-kandidaat The Year of the Tiger uit 2011 verkenden geloof, schuld en de nasleep van de Chileense aardbeving van 2010 met toenemende verfijning en emotionele diepgang.

Wereldwijde erkenning kwam met Gloria en A Fantastic Woman

De opgewekte komedie Gloria uit 2013 bracht Lelio bredere aandacht toen de film in competitie draaide in Berlijn. Twee jaar later volgde de Engelstalige Disobedience, een ingetogen drama over een verboden romance in de orthodox-joodse gemeenschap in Londen met Rachel Weisz en Rachel McAdams in de hoofdrollen.

Zijn grootste commerciële en kritische triomf kwam met A Fantastic Woman in 2017. De film volgde een transgender vrouw die rouw en vooroordelen moest trotseren na de dood van haar partner. Daniela Vega leverde een rauwe centrale prestatie die Chili zijn eerste Oscar in de categorie opleverde en Lelio’s talent benadrukte om gemarginaliseerde stemmen centraal te stellen zonder ze te reduceren tot issues.

Latere werken verkenden nieuwe genres en settings

Het periodedrama The Wonder uit 2022, gebaseerd op de roman van Emma Donoghue en met Florence Pugh in de hoofdrol, onderzocht morele en spirituele conflicten in negentiende-eeuws Ierland met een sobere visuele stijl. Lelio’s laatste film, de musical The Wave uit 2025, putte uit de feministische studentenprotesten in Chili in 2018 en combineerde dynamische choreografie met scherpe politieke commentaar.

Gedurende zijn carrière hield Lelio een genereuze, zelfrelativerende benadering aan. Zelfs toen hij in The Wave de vierde muur doorbrak om zijn eigen rol als mannelijke regisseur van een feministisch project te erkennen, bleef de focus liggen op de verhalen en de performers in plaats van op hemzelf. Zijn oeuvre staat als een getuigenis van consistente nieuwsgierigheid en empathie.

Tags bij dit artikel