Metal Gear Solid 3: Snake Eater verdient de eerste plaats in een verse ranglijst van de beste delen uit de bijna veertigjarige geschiedenis van de stealth-actieserie.
Hideo Kojima maakte de franchise tot een van de meest geprezen in de gamewereld, waarbij de hoofdreeks wijdverbreide lof oogstte. Fans wordt aangeraden de games in releasevolgorde te spelen om het verhaal te volgen.
Nu Metal Gear Solid Delta: Snake Eater recent is verschenen en Metal Gear Solid Master Collection Vol 2 beschikbaar is, keert de aandacht terug naar de catalogus van de serie. De ranglijst is gebaseerd op herhaalde playthroughs van elke titel.
Metal Gear Solid: Portable Ops uit 2006 op de PSP staat laag vanwege de onzekere canonstatus en gameplay die aanvoelt als een ongelijke uitbreiding van Metal Gear Solid 3. Toch biedt het waarde door de rekruteringsmechanieken voor soldaten die latere delen vooruitlopen en meer tijd met Big Boss.
Metal Gear Acid 2, eveneens uit 2006 op de PSP, verandert de serie in een kaartgebaseerd tacticsspel. Het kaartenprijssysteem creëert sterke risico-beloningspanning en de integratie van stealth werkt verrassend goed ondanks de onconventionele wending.
De MSX2-titel Metal Gear 2: Solid Snake uit 1990 springt eruit als een vroege klassieker die codec-gesprekken, radar en andere elementen introduceerde die later populair werden in de 3D-games. Het voelt opmerkelijk geavanceerd voor zijn tijd.
Metal Gear Solid 4: Guns of the Patriots uit 2008 sluit het verhaal van Solid Snake af in een setting uit 2014. Sterke gameplay en nostalgische momenten worden ondermijnd door ongelijkmatige pacing, enkele retcons en lange cutscenes die het verhaal vertragen.
Metal Gear Rising: Revengeance uit 2013 levert de beste non-mainline ervaring met high-octane hack-and-slash-actie met een cyborg Raiden in de hoofdrol. Over-the-top setpieces en een gedenkwaardige finale behoren tot de hoogtepunten van de serie.
Metal Gear Solid: Peace Walker uit 2010 vormt de brug naar Metal Gear Solid 5 met missiegebaseerde gameplay en basisbouw. De sterke bijrolbezetting levert een van de betere verhalen buiten de core Solid Snake-trilogie.
Metal Gear Solid 5: The Phantom Pain uit 2015 scoort hoog vanwege het open-wereldontwerp en de missievrijheid. Spelers kunnen doelstellingen creatief aanpakken, hoewel het verhaal het zwakste in de serie blijft.
Metal Gear Solid 2: Sons of Liberty uit 2001 krijgt lof voor zijn thema's over media en samenleving die hun tijd ver vooruit waren. Technische sprongen in graphics, AI en schaal maakten het een opvallende PS2-lanceringstitel die nog steeds overeind blijft.
Het originele Metal Gear Solid uit 1998 revolutioneerde storytelling en stealth-gameplay op de PS1. De invloed reikt tot latere cinemagames en herhaalde playthroughs blijven de blijvende kwaliteit benadrukken.
Metal Gear Solid 3: Snake Eater uit 2004 claimt de eerste plaats. De prequel volgt Naked Snake door een jungle-overlevingsmissie die de stealth-mechanieken verdiept en het meest persoonlijke verhaal uit de franchise levert.
De emotionele payoff in de laatste akte en een onvergetelijke bossontmoeting bevestigen zijn status als hoogtepunt van Hideo Kojima's werk aan de serie.