De Disney-animatiefilm Meet the Robinsons uit 2007 blijft lof oogsten van fans die het zien als een van de sterkste originele verhalen van de studio. Onder regie van Stephen J. Anderson volgt de film een jonge uitvinder genaamd Lewis op een reis die sciencefiction, humor en emotionele diepgang combineert op een manier die nog steeds fris aanvoelt.
Het verhaal is losjes gebaseerd op het boek A Day with Wilbur Robinson van William Joyce. Het volgt het weeskind en genie Lewis die een apparaat maakt dat herinneringen uit de geest kan halen en weergeven. Een mysterieuze figuur genaamd de Bowler Hat Guy steelt de uitvinding, waarna Wilbur Robinson uit de toekomst opduikt. Samen racen ze door de tijd om de machine terug te halen en alles recht te zetten.
Disney overwoog ooit een direct-to-video-vervolg te maken. Het idee werd geschrapt tijdens een herstructurering. Dat besluit staat in scherp contrast met de centrale boodschap van de film: niet blijven hangen bij tegenslagen, maar juist vooruitgaan.
Around here, however, we don't look backwards for very long. We keep moving forward, opening up new doors and doing new things, because we're curious ... and curiosity keeps leading us down new paths.
Anderson gaf het project authentieke emotie mee vanuit zijn eigen ervaringen. De wereld van 2037 bevat vliegende voertuigen, muzikale amfibieën en levende dinosauriërs. De volwassen versie van Lewis, ingesproken door Tom Selleck als Cornelius Robinson, leidt dit inventieve huishouden. Een memorabele scène toont Lewis die familieleden opnoemt voordat hij beseft dat hij zelf Cornelius is, met een humoristische onthulling rond het uiterlijk van Selleck.
Lewis heeft moeite adoptieouders te vinden omdat zijn wetenschappelijke interesses anderen vreemd voorkomen. Zijn geheugenscanner trekt de aandacht van dr. Lucille Krunklehorn-Robinson en haar man Bud, die hem in hun huis verwelkomen. Later biedt Cornelius Lewis de kans om via de scanner zijn biologische moeder te observeren. Na een glimp van de ondersteunende toekomst die hem wacht, besluit Lewis zich te richten op een betere morgen in plaats van het verleden.
De film viert gemeenschap, adoptiebanden en de weigering om eerdere teleurstellingen de toekomst te laten bepalen. Het hoopvolle beeld van wat komt, voelt extra relevant in een tijd waarin optimisme soms schaars lijkt.