- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - Xbox One nieuws
- Hardware nieuws

Deze vervolgdelen op grote successen worstelden met voorspelbare plots, karakterveranderingen en controversiële wendingen

Het schrijven van een vervolg dat trouwe lezers tevreden stelt, blijkt vaak moeilijker dan het originele werk. Fans verwachten dat het nieuwe verhaal eert wat ze liefhadden terwijl het frisse elementen biedt, maar veel hoogprofielvervolgen missen de roos met voorspelbare plots of schokkende veranderingen aan geliefde personages.

The Lost Symbol worstelt met vertrouwd terrein

Dan Browns roman uit 2009 The Lost Symbol volgde op het enorme succes van The Da Vinci Code, dat meer dan 80 miljoen exemplaren verkocht. Het vervolg richt zich op de vrijmetselarij en symbolen in Washington D.C., maar levert minder spanning en meer voorspelbare ontwikkelingen op. Recensenten wezen op het gebrek aan echte inzet, en filosoof Slavoj Žižek noemde het een kandidaat voor de slechtste roman ooit.

Sandworms of Dune biedt oppervlakkige nostalgie

Frank Herberts Dune-serie geldt als een hoogtepunt van ambitieuze sciencefiction. Nadat Chapterhouse: Dune verhaallijnen openliet, brachten Brian Herbert en Kevin J. Anderson in 2007 Sandworms of Dune uit om de saga af te sluiten. Het boek leunt op klonen van klassieke figuren als Paul Atreides en Lady Jessica, maar voegt weinig nieuwe diepgang toe en kiest voor rechttoe-rechtaan-actie in plaats van de complexe stijl van de originelen.

Allegiant ondermijnt de eigen mythologie van de serie

Veronica Roths Allegiant sloot de Divergent-trilogie in 2013 af. Het verhaal reikt verder dan het factionsysteem en onthult genetische experimenten, een wending die velen het eerdere deel deden verzwakken. Afwisselende perspectieven tussen Tris en Tobias lokten klachten uit, terwijl Tris’ abrupte dood lezers als onnodige shockwerking trof.

Go Set a Watchman verandert een literair icoon

Harper Lees To Kill a Mockingbird blijft wereldwijd geliefd. De uitgave uit 2015 van Go Set a Watchman, dat twee decennia later speelt, toont een volwassen Scout die thuiskomt en ontdekt dat Atticus Finch segregatiegezinde opvattingen heeft. Deze weergave botste fel met zijn imago als moreel baken in het eerste boek, waardoor veel lezers zich verraden voelden.

Ready Player Two voelt als een cashgrab

Ernest Clines Ready Player One combineerde virtual reality en nostalgie uit de jaren tachtig tot een boeiende queeste. Het vervolg uit 2020, Ready Player Two, herhaalt de schattenjachtformule zonder de charme van het origineel. Wade Watts verschijnt als een afstandelijke magnaat en uitgebreide verwijzingen naar figuren als Prince voelen geforceerd in plaats van essentieel voor het plot.

Harry Potter and the Cursed Child schaadt de nalatenschap van de saga

Het toneelstuk uit 2016 Harry Potter and the Cursed Child, geschreven door Jack Thorne op basis van een verhaal van J.K. Rowling en John Tiffany, volgt de volgende generatie op een tijdreisavontuur. De sterke nadruk op het herbeleven van eerdere gebeurtenissen en alternatieve tijdlijnen kreeg kritiek omdat het sleutelmomenten uit de originele serie ondermijnde. De portrettering van de volwassen Harry en onthullingen over Voldemort verdeelden fans verder en maakten het tot een onnodige toevoeging die het totale verhaal schaadde.