Spider-Man-films verkennen vaak de spanning tussen het persoonlijke leven en de heldenplicht. Toch rekken sommige personagesterfgevallen de logica zo ver dat kijkers zich afvragen welke keuzes op het scherm gemaakt zijn.
De reboot uit 2012 probeerde het bekende oorsprongsverhaal met kleine aanpassingen nieuw leven in te blazen. De moord op Uncle Ben springt eruit als bijzonder vreemd, omdat de film lijkt te suggereren dat hij zelf aan zijn lot heeft bijgedragen.
Een dief vlucht uit een winkel na het graaien van geld. Uncle Ben nadert het tafereel ongewapend. De dief struikelt, laat een pistool vallen en beide mannen reiken naar het wapen. De worsteling eindigt met een dodelijk schot dat eerder per ongeluk of uit zelfverdediging lijkt dan met voorbedachten rade.
Eerdere momenten tonen de dief in een licht sympathiek licht, zoals wanneer hij Peter een fles chocolademelk toewerpt. De scène bouwt op naar een verwachte confrontatie of realisatie die nooit komt. In plaats daarvan verdwijnt het subplot, waardoor de dood onnodig en slecht uitgewerkt aanvoelt.
In het vervolg uit 2007 verandert Harry Osborn in de slotakte van antagonist in bondgenoot. Zijn redding komt via een dramatische interventie tegen Venom die veel kijkers fysiek onwaarschijnlijk vinden.
Harry plaatst zichzelf voor een onbeweeglijke Peter net als Venom met de zweefvliegtuig afdaalt. De stekels doorboren Harry’s borst, maar de zweefvliegtuig behoudt zijn vaart op een manier die eerder getoonde scènes tegenspreekt waarin vergelijkbare wapens dwars door doelwitten gingen.
Harry had al laten zien dat hij Venom direct kon aanvallen. Door in plaats daarvan als schild te fungeren ontstaan inconsistenties die het offer ondermijnen. Latere films suggereren zelfs dat bepaalde personages zulke verwondingen kunnen overleven, wat het moment verder verzwakt.
Het multiversum-avontuur uit 2021 levert een emotionele scène op wanneer Aunt May sterft nadat ze hervormde schurken probeert te helpen. Haar laatste woorden echoën de klassieke mantra over verantwoordelijkheid, maar de gebeurtenissen eromheen lijken diezelfde les tegen te spreken.
Met grote macht komt ook grote verantwoordelijkheid.
Peters poging om de schurken te redden leidt rechtstreeks tot de tragedie. Dit resultaat suggereert dat het helpen van voormalige criminelen onaanvaardbaar risico met zich meebrengt, een boodschap die haaks staat op het beoogde thema van verantwoordelijkheid. Eerdere films maakten al duidelijk dat Peter de kernles begreep, waardoor de late mentorsterfte overbodig aanvoelt.
In de hele franchise laten deze momenten zien hoe zelfs goedbedoelde verhaalbeslissingen kunnen leiden tot uitkomsten die geforceerd of thematisch verward aanvoelen.