- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - Xbox One nieuws
- Hardware nieuws

De Deense regisseur onderzoekt seksuele schaamte en vergelding tegen vrouwen in bezet Europa via een gespannen psychologisch verhaal dat zich afspeelt in 1945 Kopenhagen.

Deense regisseur May el-Toukhy brengt een gespannen verkenning van schaamte en vergelding naar het filmfestival van Venetië met haar nieuwste speelfilm, Woman Unknown. De film is de enige inzending geregisseerd door een vrouw in de hoofdcompetitie.

Verhaal draait om het verborgen verleden van een dienstmeid

Het verhaal volgt Marie, gespeeld door Mathilde Arcel, die werkt als dienstmeid en kindermeisje in het huishouden van een weduwnaar en fabriekseigenaar genaamd Christian. Vroege tekenen van intimiteit met haar werkgever wijzen op een mogelijke weg naar een huwelijk en een hogere status. Toch bewaart Marie een pijnlijk geheim uit de oorlogsjaren dat haar nieuwe leven dreigt te vernietigen.

Een onverwachte ontmoeting met een oud klasgenoot en een medisch bezoek onthullen dat Marie ooit een zoon heeft gekregen en haar geboorteplaats is ontvlucht. Haar afhankelijkheid van vloeibare opium om intieme momenten met Christian te doorstaan, wijst op dieper trauma.

Film put uit echte verhalen over bestraffing in oorlogstijd

El-Toukhy baseert het verhaal op gedocumenteerde gevallen van vrouwen in door nazi's bezette landen die te maken kregen met publieke vernedering vanwege relaties met Duitse soldaten. Benden vallen zulke vrouwen aan op straat, scheren hun haar af, rukken hun kleren uit en merken hen met hakenkruizen. Deze brute scènes maken het gevaar duidelijk waarmee Marie wordt geconfronteerd als er geruchten ontstaan onder het huispersoneel.

Sobere beelden versterken thema's van controle en objectivering

Cinematograaf Jasper Spanning gebruikt statische, schaduwrijke composities die overgaan in intieme close-ups tijdens Maries groeiende paniek. Scènes waarin haar lichaam wordt opgemeten door een kleermaker of wordt gebruikt als handmodel voor handschoenen benadrukken hoe anderen bezit claimen over haar fysieke zelf. Een sequentie met niet-consensuele handelingen met de klasgenoot weerklinkt deze momenten van schending.

Rode accenten doorbreken het gedempte kleurenpalet en symboliseren zowel gevaar als de scharlaken letters van schaamte. El-Toukhy's aanpak herinnert aan eerdere werken zoals haar film Queen of Hearts uit 2019 en houdt een scherpe focus op machtsdynamieken en vrouwelijke ervaring.

Acteerprestatie en bredere implicaties springen in het oog

Arcel levert een strak gespannen vertolking van een vrouw die voortdurend op scherp staat. Korte interacties met kinderen en een naburige alleenstaande moeder bieden glimpjes van tederheid en alternatieve wegen. De film werpt vragen op over privélevens die onderworpen worden aan publieke oordelen en die verder reiken dan de directe historische setting.