Zweedse acteur Joel Kinnaman bouwde zijn reputatie op met intense dramatische rollen, waaronder Rick Flag Jr. in het DC-universum, de hoofdrol in de remake van Robocop en astronaut Ed Baldwin in Apple TV+'s For All Mankind. Toch begon zijn weg naar internationale erkenning veel eerder en liep die via een onverwachte omweg door een lowbudget-sciencefictionthriller.
Kinnaman begon op zijn elfde in het vak en speelde Felix Lundström in 22 afleveringen van de Zweedse soap Storstad die vanaf 1990 werd uitgezonden. Daarna verdween hij van het scherm en pakte hij het optreden weer op in theater en film toen hij begin twintig was.
De AMC-serie The Killing uit 2011 maakte hem bekend bij kijkers buiten Zweden toen hij rechercheur Stephen Holder speelde. Dat misdaaddrama, nu te streamen op Hulu, was echter niet zijn eerste grote project dat buiten zijn thuisland werd opgenomen.
Kinnamans eerste internationale speelfilm was de alien-invasiefilm The Darkest Hour uit 2011. Daarin speelde hij Skyler, een Zweedse zakenman die in Moskou terechtkomt wanneer onzichtbare buitenaardse wezens mensen in as veranderen. Het verhaal volgt de Amerikaanse ondernemers Sean en Ben, samen met toeristen Natalie en Anne, die zich met Skyler verbinden om te overleven in de door black-outs geteisterde stad en terug te vechten tegen de indringers.
Regisseur Chris Gorak, eerder artdirector bij films als Fight Club en Minority Report en production designer van Lords of Dogtown, maakte met dit project zijn tweede speelfilm. De cast bestond verder uit Emile Hirsch, Max Minghella, Olivia Thirlby en Rachael Taylor. Producent Timur Bekmambetov hield toezicht op de productie van 30 miljoen dollar.
De film bracht wereldwijd 64,6 miljoen dollar op, genoeg om op papier winst te maken. Critici waren echter veel minder genadig. De film heeft momenteel een score van 12 procent op Rotten Tomatoes op basis van 60 recensies, zonder positieve oordelen van topcritici.
If these dimwits represent the hope of humanity, bring on the alien overlords.
Een andere recensent merkte op dat de film gewoon "een alien-invasiefilm" was in plaats van een goede. Het meest memorabele visuele effect, mensen die in as veranderen, werd vergeleken met latere scènes in Avengers: Infinity War en Buffy the Vampire Slayer, maar kon de productie als geheel niet redden.
Gelukkig bereikte The Killing het publiek als eerste en vestigde Kinnaman met sterker materiaal. Later herenigde hij zich met seriester Mireille Enos in For All Mankind, wat sciencefictionfans een veel bevredigendere ervaring bood dan de eerdere alien-invasiefilm.