Mauro Mueller onderzoekt rouw en veerkracht in '111 – Echoes From Halifax'

De Zwitsers-Mexicaanse regisseur put uit persoonlijke banden om de nasleep van de Swissair-vlucht 111-tragedie uit 1998 te tonen op het Zurich Film Festival.

Zwitsers-Mexicaans filmmaker Mauro Mueller werkte jaren aan een verhaal dat nauw verbonden is met zijn creatieve omgeving. Het resultaat is de speelfilm “111 – Echoes From Halifax”, die in première gaat op het Zurich Film Festival en de blijvende impact onderzoekt van de ramp met Swissair Flight 111 in 1998.

Persoonlijke banden sturen een eerlijke benadering

Producer Björn Hering van Fidelio Films spoorde Mueller als eerste aan om het project aan te pakken. Hering is de schoonzoon van piloot Urs Zimmermann, die aan de stuurknuppel zat toen het toestel op 2 september 1998 voor de kust van Nova Scotia neerstortte. Mueller deed er tien jaar over om de juiste insteek voor het materiaal te vinden.

De regisseur benadrukt dat de hoofdpersonages fictief blijven. Zimmermann verschijnt alleen kort in een epiloog als persoonlijk eerbetoon. Mueller werkte tijdens de hele productie nauw samen met Hering om emotionele waarheid te combineren met respect voor de vele families die 229 levens verloren.

Focus verschuift van ramp naar herstel

Mueller vermeed bewust spanning rond de bekende afloop van de vlucht. In plaats daarvan onderzoekt de film hoe overlevenden en bewoners van de kust verdergingen. “De vraag die mij interesseerde was hoe je verder leeft na zoiets,” legt hij uit.

Daar vond ik de film: in die onverwachte relaties en de veerkracht die mensen bij elkaar ontdekten terwijl ze probeerden een weg vooruit te vinden.

— Mauro Mueller, regisseur, Interview met Variety voorafgaand aan de première op het Zurich Film Festival

Magisch realisme vangt de vloeiendheid van verlies

Het verhaal bevat elementen van magisch realisme om te laten zien hoe rouw het besef van tijd, plaats en toeval verandert. Mueller wilde emoties visualiseren die zich niet eenvoudig laten beschrijven, zodat personages woede, humor, verlangen en onverwachte nabijheid kunnen uiten zonder een eenzijdige toon van ernst af te dwingen.

Productie-uitdagingen op twee continenten

Budgetbeperkingen dwongen tot aanpassingen, waaronder het verplaatsen van enkele interieurscènes naar Zwitserland. Halifax Airport fungeerde als stand-in voor de terminals van Genève en JFK, terwijl crews zochten naar authentieke Amerikaanse keukens in Europa. Nachtelijke watersequenties bleken extra lastig: crews moesten drijvend wrakgoed vanaf een varende boot naspelen, rekening houdend met zeeziekte en voldoende ruimte voor authentieke acteerprestaties.

Opnamen langs de kust van Nova Scotia hadden diepe betekenis voor het team. Cameravrouw Claudine Sauvé legde zowel de natuurlijke schoonheid als de zware herinnering vast die in het landschap ligt.

Verwachting groeit voor Zwitserse première

Branchekenners in Zwitserland bestempelen het project als de meest verwachte film van het land. Mueller erkent het gewicht van die typering en de aanwezigheid van voormalige Swissair-piloten op de vertoningen. Hij hoopt dat het eindresultaat de zorgvuldigheid toont waarmee het materiaal is behandeld en ruimte opent voor gesprekken achteraf.

Het Zurich Film Festival loopt van 24 september tot en met 4 oktober. Voor Mueller betekent het festival ook zijn eerste Zwitserse speelfilmdebuut na eerder werk in het buitenland.

Tags bij dit artikel