Franse filmmaker Bertrand Mandico keert terug met Roma Elastica, een chaotische en sterk gestileerde hommage aan Italiaanse giallo-thrillers, Amerikaanse slashers en grensverleggende Europese cinema uit de jaren 80. Het verhaal draait om een tanende horrorster die in 1982 naar Rome reist voor wat mogelijk haar laatste rol is in een ambitieuze sciencefictionproductie vol artistieke ambities.

Mandico bouwt voort op cultreputatie met nieuw koortsdroom

Mandico verwierf voor het eerst aandacht met zijn speelfilm The Wild Boys uit 2017 en volgde dat op met de even hallucinerende After Blue (Dirty Paradise) en She Is Conann. Die eerdere werken vertoonden al duidelijke invloeden van regisseurs als David Lynch en David Cronenberg. Roma Elastica zet die aanpak voort door het filmproces zelf tot centraal drama te maken, compleet met luride decors, uitzinnige kostuums en een non-stop visueel excess.

Cotillard belichaamt de kwelling van cultsterrenstatus

In de hoofdrol speelt Marion Cotillard Eddie, een ooit gevierde scream queen wier carrière haar door talloze low-budget horrorproducties heeft gevoerd. Na een terminale diagnose stemt ze toch in met de rol in het project in Rome. Haar personage arriveert met haar vertrouwde visagiste en vertrouwelinge Valentina, gespeeld door Noémie Merlant, en belandt in een steeds surrealere en door drugs doordrenkte omgeving waarin de grens tussen de filmset en de werkelijkheid vervaagt.

Cotillard verschijnt in scènes doordrenkt van bloed, cocaïne en braaksel, waaronder een memorabele sequentie waarin haar personage een tweede hoofd krijgt. De vertolking verankert de over-the-top stijl van de film en brengt zowel fysieke aftakeling als mentale ontreddering over.

Film in een film vangt het futuristische Rome van 2026

Een groot deel van de actie draait om de film-in-een-film, waarin Eddie een rockster-kunstenaar portretteert in een futuristische versie van Rome. De innerlijke film combineert high-contrast zwart-witbeelden met klassieke optische effecten en af en toe hedendaagse verwijzingen. Special-effects-artiesten die naast Eddie's vervallen appartement wonen, voegen nog een laag van groteske humor en visuele vindingrijkheid toe.

Excessieve stijl verdeelt kijkers die op zoek zijn naar inhoud

Roma Elastica baadt in verwijzingen naar films als Andrzej Zulawski's Possession en Federico Fellini's Satyricon en levert een non-stop bombardement van kitsch en psychedelische beelden. De aanpak zal vooral aanslaan bij trouwe fans van Mandico's eerdere werk en kijkers die van puur cinematografisch spektakel houden. Wie op zoek is naar diepere psychologische inzichten, kan de meedogenloze capriolen uiteindelijk uitputtend vinden.