Marie Clements brengt inheemse verhalen naar TIFF met wereldpremière van 'How We Stand'

De filmmaker maakt haar nieuwe documentaireserie 'Reclaim My Skin' ook klaar voor de première op het Vancouver International Film Festival volgende maand.

Scenarioschrijfster en regisseur Marie Clements keert dit weekend terug naar het Toronto International Film Festival met de wereldpremière van haar nieuwe speelfilm "How We Stand". Het project verschijnt tegelijk met haar driedelige documentaireserie "Reclaim My Skin", die volgende maand in première gaat op het Vancouver International Film Festival.

Beide werken staan centraal bij de ervaringen van inheemse vrouwen en de manier waarop hun stemmen en acties verandering teweegbrengen in gemeenschappen en persoonlijke levens.

Clements deelt inzichten over matriarchen en samenwerking

Clements sprak onlangs voor het eerst met Variety over de documentaireserie. "Er is een moment waarop je in de kamer bent met matriarchen en alles stilstaat," zei ze.

Ze beschreef een interview dat ze vorig jaar in New York hield met Gloria Steinem samen met de inheemse activisten Louise Wakerakats:se Herne en Michelle Schenandoah. "Zelfs op hun meest gepassioneerde moment spraken ze elkaar nooit in de rede," merkte Clements op. "Ze gaven ruimte en luisterden, erkenden verschillen en begrepen tegelijk dat we meer gemeen hebben dan wat ons probeert te verdelen."

Productiedetails voor de documentaireserie

"Reclaim My Skin" komt van de producers Marie Clements Media, Screen Siren Pictures en Rezolution Pictures. De serie werd in 2024 gecommissioneerd door Knowledge Network uit British Columbia.

How We Stand bewerkt toneelstuk voor het witte doek

Clements bewerkte "How We Stand" uit haar toneelstuk uit 2011 "Tombs of the Vanishing Indian". De film legt zowel de moeilijke realiteit als de hoopvolle elementen vast uit de periodes die hij portretteert. De producers zijn Marie Clements Media en Screen Siren Pictures. Myriad Pictures verzorgt de internationale verkoop, terwijl Photon Films de distributie in Canada regelt.

Het verhaal volgt drie jonge zussen uit Oklahoma en hun alleenstaande moeder, gespeeld door Cara Jade Myers, die meedoen aan een verhuisprogramma uit de jaren vijftig voor Native Americans dat banen in de stad belooft. Nadat ze zich vestigen in een gemeenschap langs de rivierkanalen van de stad, verdeelt een tragedie de zussen en stuurt hun levens in verschillende richtingen te midden van de culturele verschuivingen in Los Angeles in de jaren zeventig.

Sterrenbezetting brengt volwassen zussen tot leven

Clements benadrukte de energie van de personages. "Er is een levendigheid aan het leven op elk moment," zei ze. "Dit zijn moderne inheemse jonge vrouwen die hun toekomst willen grijpen."

De volwassen zussen worden gespeeld door bekende acteurs. Amber Midthunder vertolkt een dokter die begint te werken in de kliniek van haar witte echtgenoot. Alyssa Wapanatâh verschijnt als een uitgesproken activiste die auditie doet voor rollen voor Native Americans in Hollywoodfilms. Isabel DeRoy-Olson neemt de rol op zich van een jonge vrouw die worstelt met verdriet na trauma.

"Het was ongelooflijk om te zien hoe deze acteurs zich in deze personages verdiepten en ze belichaamden," zei Clements.

Van toneelorigines naar diepere verkenning op het scherm

Het oorspronkelijke toneelstuk werd gecommissioneerd door de Native Voices-serie van het Autry National Center in Los Angeles. Clements deed onderzoek in de collecties van het centrum en leerde over ontmoetingsplekken langs de rivieren waar inheemse mensen samenkwamen. Dit inspireerde thema's van ondergrondse ruimtes en het beleid van die tijd.

De filmbewerking maakte een diepere verkenning van de werelden van het verhaal mogelijk. Clements wees op het contrast tussen de kleurrijke belofte van de kindertijd in Oklahoma en de systemen die levens vormgeven buiten individuele controle.

Verleden verbinden met hedendaagse realiteit

Hoewel het verhaal zich afspeelt in eerdere decennia, weerspiegelde de productie van "How We Stand" actuele kwesties. "Ik wil dat dingen veranderen, ik denk dat we dat allemaal willen," zei Clements. Ze trok parallellen met familiescheidingen die vandaag plaatsvinden en de langetermijneffecten op families en gemeenschappen.

"De strijd in de jaren zeventig ging over de lichamen en rechten van vrouwen. En dat wordt nu geprobeerd om te keren," voegde ze eraan toe. "Dingen kunnen neerslachtig aanvoelen, maar er zijn geweldige vrouwen die nog steeds werken aan verandering, en dat gaat niet veranderen."