Verónica Forqué liet een onuitwisbare erfenis na als een van de meest geliefde actrices met de grootste carrière in de Spaanse film en televisie. Haar dood door zelfmoord in 2021 schokte het land, hoewel de mentale achteruitgang die haar daartoe bracht al jaren eerder begon door een sterke verslaving aan drugs, met name marihuana.
Haar dochter María Iborra heeft de moeilijkste episodes op schrift gesteld in het boek 'No soy Verónica Forqué', dat op 7 mei verscheen en dat ze samen met toneelschrijver Antonio Álamo schreef. Het boek biedt een intiem portret van de laatste jaren van de actrice en richt de aandacht op het ongecontroleerde cannabisgebruik dat haar dagelijks leven bepaalde.
Vanaf de eerste pagina's beschrijft María Iborra haar moeder als iemand die verdeeld was tussen goedheid en duisternis. 'Mijn moeder was een engel, maar ze had ook een demon', schrijft ze, en ze voegt eraan toe dat Verónica Forqué 'een neiging tot het duistere' vertoonde. Het verhaal gaat verder met de dagelijkse gewoonte om joints te roken, die volgens de dochter zonder onderbreking van 's ochtends tot 's avonds duurde.
Een van de zwaarste momenten die María Iborra beschrijft, vond plaats tijdens een reis die ze samen maakten. De actrice was zwaar onder invloed van drugs en bekende aan haar dochter: 'Mari, ik ben helemaal high. Ik voel me niet goed'. De jonge vrouw dacht toen dat haar moeder naast haar kon sterven terwijl zijzelf ook onder invloed was.
María Iborra beschrijft hoe haar moeder de joints met zorg voorbereidde en elk stapje genoot: ze manipuleerde de marihuana, de tabak, het papier en het karton rustig. Ze gaf de voorkeur aan dikke, zware joints van het type 'trompetero'. De dochter benadrukt dat Verónica Forqué elke hulp weigerde omdat ze in werkelijkheid wilde sterven.
Verónica Forqué wilde geen hulp; wat ze wilde was sterven