Marc Pubill keert dit weekend terug naar Cornellá om het op te nemen tegen Espanyol, de club die hem in zijn vormingsjaren afwees. De Catalaanse verdediger, nu gevestigd bij Atlético de Madrid, heeft een carrièrepad afgelegd dat begon met afwijzing en uitmondde in internationale erkenning.
Tussen 2011 en 2017 maakte Marc Pubill deel uit van de jeugdopleiding van Espanyol. Twee redenen verhinderden zijn voortzetting: zijn geringe lengte op dat moment en zijn looptechniek. De club uit Barcelona besloot hem te laten gaan, een beslissing die nu opvallend lijkt na zijn fysieke en professionele ontwikkeling.
Na zijn vertrek zette Pubill zijn ontwikkeling voort bij Gimnàstic de Manresa. Daar ontdekte Levante zijn kwaliteiten en nam hem op in de structuur. Sindsdien maakte zijn carrière een duidelijke sprong naar de top.
De periode bij Almería betekende een keerpunt. De verdediger won olympisch goud met Spanje en trok de aandacht van Atlético de Madrid, dat hem contracteerde. Bij de rojiblancos debuteerde Pubill onder leiding van Diego Simeone als centrale verdediger in plaats van op zijn natuurlijke positie als rechtsback.
Zijn prestaties op die positie in het voorgaande seizoen waren zo sterk dat Luis de la Fuente hem selecteerde voor het wereldkampioenschap. Daar droeg hij bij aan de verovering van de tweede ster voor het Spaanse elftal.
Nu, met een lengte van 1,90 meter, heeft Pubill zijn oorspronkelijke rol als rechtsback heroverd. Dat toonde hij in de tweede helft tegen Manchester United en ook tijdens het laatste interlandbreak. Zijn veelzijdigheid maakt hem een van de meest solide jonge talenten in het Spaanse voetbal.
De speler zelf gaf aan dat zijn droom was om een soldaat van de Cholo te worden. Nu, als een van de favorieten van het colchonera-publiek, meet hij zich met een Espanyol dat ongetwijfeld spijt heeft dat het hem destijds niet heeft gehouden.