Emmanuel Macron zet zijn Europese beleidsdoelen door, ook al brokkelt zijn binnenlandse gezag af in de slotfase van zijn presidentschap. De Franse leider keerde terug van recente EU-toppen en trof wijdverbreide protesten aan thuis, waar zijn uitspraken over regels voor kunstmatige intelligentie, klimaatbeleid en wereldwijde stabiliteit minder gewicht dragen bij bondgenoten in zijn eigen partij.
Achter gesloten deuren in Brussel oefende Emmanuel Macron druk uit op andere leiders om het volgende meerjarige budget van de EU vanaf 2028 goed te keuren. Die termijn loopt door tot ver in de Franse verkiezingscyclus van 2032, wanneer de president 54 jaar oud is en mogelijk opnieuw kandidaat kan zijn. Hij zei na de top tegen verslaggevers dat een akkoord voor het einde van het jaar het streefdoel blijft van het roulerend voorzitterschap.
De stap vormt een scherp contrast met Marine Le Pen, de leider van de extreemrechtse partij die als waarschijnlijke opvolger wordt gezien. Zij heeft beloofd de Franse bijdragen aan de EU te verlagen, een maatregel die de werking van de unie zou kunnen lamleggen. Macrons pleidooi voor het budget heeft de diepe verdeeldheid onder lidstaten over de uitgavenprioriteiten nog niet overwonnen.
De leiders stemden wel in met het intensiveren van inspanningen om het handelstekort van de EU met China te verkleinen. Frankrijk en Duitsland hadden gezamenlijk opgeroepen tot sterker gebruik van bestaande handelsinstrumenten, en er is consensus ontstaan over het beperken van Chinese auto-import. Ambtenaren in Parijs verwelkomden de komende voorstellen van de Europese Commissie, die mogelijk markttoegangsbelemmeringen kunnen bevatten als afschrikmiddel tegen oneerlijke praktijken.
Een Franse ambtenaar waarschuwde dat vertragingen Beijing voordelen kunnen opleveren, en herinnerde eraan hoe traag EU-optreden tegen zonnepanelen in de jaren tien bijdroeg aan de neergang van Europese fabrikanten. Veel regeringen blijven voorzichtig om de banden met de op een na grootste economie ter wereld niet te verstoren.
Op vrijdag bereikten Emmanuel Macron en de Duitse bondskanselier Friedrich Merz een akkoord om hun kwakkelende auto-industrie te beschermen. De deal verzacht de EU-regels voor het terugdringen van voertuigemissies aanzienlijk en wijkt af van eerdere klimaatbeloften. In ruil kreeg Frankrijk een voorkeur voor in Europa geproduceerde voertuigen, hoewel vergelijkbare bescherming niet voor andere sectoren geldt.
Een ambtenaar uit Macrons omgeving zei dat het doel nu is om de Europese productievoorkeur breder toe te passen. Eventuele wijzigingen moeten nog worden goedgekeurd door de lidstaten en het Europees Parlement.
Studentenprotesten over slechte leeromstandigheden verspreidden zich over Frankrijk, waarbij sommige demonstraties gewelddadig werden. Rellen richtten zich op openbare gebouwen en winkels in verschillende steden, waaronder Parijs. Binnenlandminister Laurent Nunez meldde ongeveer 550.000 deelnemers aan de zaterdagse marsen, waaronder 110.000 in de hoofdstad, en zei dat circa 400 mensen zijn aangehouden bij aanvallen op politiebureaus en plunderingen.
Emmanuel Macron schreef op X dat geweld geen plaats heeft in de republiek en beloofde vervolging van degenen die prefecturen, bedrijven en gemeentehuizen hebben vernield. Sommige parlementsleden uit zijn partij hoopten in stilte dat hij zich zou onthouden van publieke uitspraken die de spanningen verder zouden kunnen aanwakkeren.
Macron blijft actief op het wereldtoneel. Frankrijk bekleedt tot het einde van het jaar het roulerend G7-voorzitterschap en hij kondigde het besluit van de groep aan om strategische olievoorraden vrij te geven. Hij bereidt vredesgerelateerde evenementen in Parijs voor in november en zal de G20-bijeenkomst in december bijwonen. In januari plant hij een laatste Choose France-investeringsconferentie.
Stay humble. Someone will be chosen to have this responsibility. For now, this responsibility is being carried out, in accordance with the Constitution, by yours truly, who was elected.
Een woordvoerder van zijn kantoor zei dat de president tot het laatste moment betrokken blijft om zijn prioriteiten te bevorderen. Waarnemers merken op dat Macron zich op zijn gemak voelt in internationale en financiële kringen, maar dat zijn lange afscheid zich afspeelt tegen een achtergrond van beperkte binnenlandse steun.