De maan zou microscopische resten van buitenaardse beschavingen miljoenen jaren kunnen verzamelen

Een team van onderzoekers stelt het bestaan voor van Arkhipov-deeltjes afkomstig van buitenaardse technologie die zich op de satelliet zouden hebben afgezet.

Een groep wetenschappers stelt dat de maan in de loop van miljoenen jaren minuscule fragmenten van technologie van beschavingen die de Melkweg doorkruisten zou kunnen hebben verzameld. Deze hypothetische resten, Arkhipov-deeltjes genoemd, zouden het resultaat zijn van slijtage of desintegratie van buitenaardse ruimteschepen.

Oorsprong van de hypothese en de belangrijkste pleitbezorger

Het onderzoek wordt geleid door de wetenschapper Lewis Pinault, die uitlegt dat deze microscopische materialen sporen kunnen bewaren van technologieën die ouder zijn dan de menselijke waarneming van de hemel op zoek naar buitenaards leven. Het idee is gebaseerd op eerder werk van Alexey Arkhipov, die in de jaren negentig voorstelde dat het maanoppervlak fungeert als een natuurlijke verzamelaar van dit soort interstellair stof.

Overleving van de deeltjes in de ruimte

De eerste schattingen geven aan dat deze deeltjes tussen de 100 miljoen en een miljard jaar intact kunnen blijven in het interstellaire medium. Een directe botsing met hoge snelheid tegen de maan zou ze echter beschadigen tot ze onherkenbaar zijn. De druk van de zonnestraling zou sommige deeltjes naar zachtere banen kunnen afbuigen, met snelheden van vijf kilometer per seconde of lager, waardoor ze onbeschadigd kunnen aankomen.

Methoden om mogelijke buitenaardse resten te detecteren

Het onderzoek zou variëren van structuren die zichtbaar zijn vanuit een baan om de aarde tot korrels die alleen met microscopen te detecteren zijn. De onderzoekers stellen voor om geautomatiseerde microscopie en kunstmatige intelligentie te combineren om ongebruikelijke deeltjes te identificeren, gevolgd door analyses met scanning-elektronenmicroscopen, röntgenspectroscopie, ionenmassaspectrometrie en driedimensionale beelden op nanometerschaal.

De wetenschappers zouden zoeken naar zeldzame legeringen, isotopenverhoudingen die afwijken van de zon, gelaagde gefabriceerde structuren of holtes met patronen die moeilijk te verklaren zijn door natuurlijke processen.

Moeilijkheden bij het onderscheiden van materialen

Het grootste obstakel ligt in het onderscheiden van deze hypothetische deeltjes van de talrijke materialen die al in de maanbodem aanwezig zijn, zoals presolaire korrels, ongebruikelijke meteorieten of producten van buitengewone inslagen. De experts waarschuwen dat het analyseproces lang en complex zou zijn.

Interpretatie van negatieve resultaten

De onderzoekers concluderen dat een negatief resultaat niet zou betekenen dat de Melkweg geen eerdere technologie kent. Het zou alleen die beschavingen uitsluiten die niet voldoende resten hebben achtergelaten die langdurig kunnen overleven.

Tags bij dit artikel