Australische acteur Luke Bracey benaderde de rol van Charles Ingalls in de Netflix-bewerking van Little House on the Prairie met een schone lei. Hij groeide op in Australië en kende de boeken van Laura Ingalls Wilder of de klassieke televisieserie uit de jaren zeventig nauwelijks.
Dat frisse perspectief kwam goed van pas tijdens de voorbereiding. Bracey kreeg de rol van de vastberaden pioniersvader die zijn gezin van Wisconsin naar Kansas verhuist op zoek naar betaalbare grond en een nieuwe start.
Showrunner Rebecca Sonnenshine benadrukte het vastleggen van het emotionele gevoel van de originele boeken voor jonge lezers. Bracey deed bewust weinig extra onderzoek om te voorkomen dat hij Charles als feilloos zou neerzetten. In plaats daarvan richtte hij zich op een man die fouten maakt, maar van nature fatsoenlijk blijft.
Seizoen één benadrukt het extreme optimisme van Charles. Hij arriveert met het idee dat alles goed zal komen, maar stuit al snel op de harde werkelijkheid, zoals de waarschuwingen van dokter Tann over de moeilijkheden van het pioniersleven in zijn eentje.
Hij is niet zomaar iemand die het glas halfvol ziet. Hij is iemand bij wie het glas overloopt. Zijn eerste gedachte bij alles is: ‘Wat als het geweldig is? Het zou geweldig kunnen zijn.’
Het seizoen eindigt met de gedwongen vertrek van het gezin uit Kansas na een mislukte gronddeal en een oogstvernietigende brand. Bracey merkt op dat Charles zijn positieve kijk behoudt, maar wel voorzichtiger wordt in zijn oordeel over mensen die hij ontmoet.
In seizoen twee zien we een meer afgewogen Charles die nog steeds gelooft in de goede inborst van anderen, maar zich niet langer zomaar laat overtuigen. De familie Ingalls vestigt zich dichter bij een grotere stad, waardoor de dochters meer sociale contacten krijgen.
Bracey prees de prestaties van Alice Halsey als Laura en Skywalker Hughes als Mary. Hij beschreef beide jonge actrices als vriendelijk, intelligent en technisch vaardig ver boven hun leeftijd.
Het spelen van hun vader op het scherm voelde in het begin intimiderend, maar Bracey vond de ervaring uiteindelijk zeer de moeite waard. Hij merkte op dat er een echte band ontstond tussen de volwassen castleden en de kindacteurs tijdens de opnames.