De bondscoach van Spanje, Luis de la Fuente, was dinsdag te gast in 'El Hormiguero' om het goede moment van het nationale elftal, het recente succes en zijn boek 'La vida se entrena cada día' te bespreken. Tijdens het gesprek met Pablo Motos ging de coach in op een van de gevoeligste onderwerpen in elke kleedkamer: het managen van ego's en mogelijke sterren die de groep uit balans kunnen brengen.
Motos vroeg hem rechtstreeks of hij ooit een speler op zijn plaats had moeten zetten. De la Fuente erkende dat, maar benadrukte dat hij dat altijd discreet doet om interne spanningen te vermijden. De trainer ging verder en legde uit wat er gebeurt als een speler niet past in zijn plannen of als zijn houding onmogelijk te corrigeren is.
Als iemand onhandelbaar was, is hij niet teruggekomen
De uitspraak toont de vastberadenheid van de bondscoach, al noemde hij geen concrete namen. In plaats daarvan prees hij herhaaldelijk het gedrag van de huidige groep en benadrukte dat zijn spelers zowel op als buiten het veld uitblinken: het zijn de beste sporters en de beste mensen, aldus de trainer.
Een andere belangrijke punt die De la Fuente deelde, is zijn beslissing om geen informatie over zichzelf of de selectie te consumeren. De trainer gaf toe dat kritiek iedereen raakt, hoe hard men ook probeert het te negeren, en daarom heeft hij ervoor gekozen de media niet te lezen.
Deze strategie stelt hem in staat om beslissingen met meer onafhankelijkheid te nemen, ook die buiten de kleedkamer tot discussie leiden, zoals het op de bank zetten van bepaalde spelers. Door zich niet bloot te stellen aan extern rumoer, behoudt hij de helderheid die nodig is om te kiezen wat hij het beste acht voor het team.
Met de terugtrekking van Lionel Messi en de naderende van Cristiano Ronaldo, vroeg Motos naar de spelers die de fakkel moeten overnemen. De la Fuente aarzelde niet om Kylian Mbappé en Lamine Yamal aan te wijzen als de twee spelers die volgens hem een niveau boven de rest staan.
De bondscoach benadrukte dat het positief is voor het voetbal dat er meerdere spelers met grote potentie zijn. Na de twee genoemde spelers noemde hij ook Raphinha en Jude Bellingham, maar maakte een duidelijk onderscheid: Mbappé en Lamine hebben een ander kaliber.