De confrontaties tussen de FC Barcelona en de Real Madrid zorgen altijd voor een intense rivaliteit en een sfeer vol spanning. De periode van Mourinho en Guardiola was een van de hoogtepunt van die confrontatie. Toch was er een specifieke dag waarop het veld van de Camp Nou een vijandig decor werd voor een bepaalde speler.
Op 21 oktober 2000 keerde Luis Figo terug naar het blauwe-grana stadion na zijn transfer naar de Madrileense club. Luis Enrique, huidig trainer van Paris Saint-Germain, deelde zijn herinneringen aan die avond in de reportage 'El Camp Nou: bienvenidos al estadio' op Movistar Plus.
De Spaanse coach noemt die dag de meest emotioneel geladen die hij in zijn acht jaar als speler in het Camp Nou meemaakte. 'De wedstrijd met de meeste sfeer die ik als speler in het Camp Nou meemaakte, en ik speelde er acht jaar, was de dag dat Figo terugkwam', zegt hij. De Portugees, destijds gezien als de beste speler ter wereld, was een onmisbare schakel geweest in het Barça-elftal voor zijn vertrek.
Twee maanden na die terugkeer ontving Figo de Gouden Bal. Voor de Barcelona-spelers was de Portugees veel meer dan een ploeggenoot. 'Figo was een broer voor ons, een echte broer. Hij was onze beste speler, die naar Madrid vertrok', herinnert Luis Enrique zich.
Het verschil met een gewone dag was overweldigend. Normaal loopt het Camp Nou geleidelijk vol, maar die middag zat het al 45 minuten voor aanvang helemaal vol. Tijdens de warming-up was het lawaai zo luid dat spelers elkaar nauwelijks konden verstaan. Luis Enrique vertelt dat hij met Pitu en Pep Guardiola sprak over de onmogelijkheid om te verliezen: 'Het is onmogelijk dat we verliezen. Het maakt niet uit wie het shirt van Barça draagt, het is onmogelijk dat we verliezen. Er hing een energie die zelfs angst aanjoeg'.
Barcelona won met 2-0, waarbij Luis Enrique zelf een van de doelpunten maakte. Een van de treffers kwam tot stand dankzij een jonge Carles Puyol, die al zijn verdedigende felheid toonde. Ondanks de constante druk was Figo die avond de beste speler van Madrid. 'We wonnen de wedstrijd omdat het onmogelijk was om niet te winnen', stelt de PSG-trainer.
Meer dan alleen concurrentie vindt Luis Enrique die spanning nuttig voor beide clubs. 'Het is een rivaliteit die volgens mij zelfs noodzakelijk is. Wat zou Madrid zijn zonder Barça en Barça zonder Madrid? Laat ze maar naar een andere competitie gaan. Barça en Madrid zijn twee clubs die elkaar nodig hebben'.
Op de vraag of hij ooit weer Barcelona wil trainen, sluit de coach die deur duidelijk: 'Eerlijk? Nee'.