Net na een drukke zomer met haar opname in de Songwriters Hall of Fame, een nieuw origineel nummer voor Toy Story 5 en haar bruiloft, ging Taylor Swift in het Grammy Museum in Los Angeles zitten voor een diepgaande terugblik op twintig jaar muziek.
Het evenement, getiteld “The Icon Sessions with Taylor Swift: A 20-Year Retrospective”, werd georganiseerd door de Songwriters & Composers Wing van de Recording Academy en bestond uit een gesprek met ceo Harvey Mason Jr.. Het vond eerder deze maand plaats en is maandag online beschikbaar gekomen.
Vroeg in het gesprek vroeg Mason Jr. Swift hoe ze leerde haar instincten te vertrouwen bij het uitbrengen van muziek. Ze benadrukte dat haar werk in de eerste plaats gemaakt wordt voor fans die troost zoeken in muziek, net zoals zij vroeger deed. “Ik maak muziek omdat ik speel voor de fans”, legde ze uit, en ze voegde eraan toe dat echte motivatie komt uit liefde voor het proces en niet uit het zoeken naar universele goedkeuring.
Swift beschreef ook hoe publieke kritiek op haar teksten haar soms inspireert. Ze vindt het leuk om speels te reageren op critici en gebruikt af en toe geavanceerde woordenschat die tegenstanders dwingt woorden op te zoeken, waardoor spot creatieve brandstof wordt.
De ster onthulde verschillende persoonlijke strategieën om met roem om te gaan, waaronder de dagelijkse herinnering dat ze dit pad zelf gekozen heeft en er eerder uit had kunnen stappen voordat het overweldigend werd. Die keuze komt voort uit een diepe liefde voor het maken van muziek, en alles wat daarbij komt voelt uiteindelijk de moeite waard, zei ze.
Terugkijkend op haar album Reputation uit 2017 herinnerde Swift zich een periode waarin mensen haar bedoelingen bewust verkeerd probeerden te begrijpen. Ze is vandaag trots op het project en benadrukte dat het omzetten van moeilijke ervaringen in kunst tot haar mooiste momenten behoort.
Swift noemde zichzelf een confessionele songwriter, maar benadrukte het belang van doelgerichtheid. Dramatische of schokkende onthullingen alleen garanderen geen resonantie of impact, zei ze. Details moeten het verhaal dienen en niet louter decoratie zijn.
Ze merkte ook op dat ze meestal geen moodboard-artiest is en de visuele identiteit van een album pas aan het einde van het creatieve proces vastlegt.
Bij het bespreken van het heropnameproject vergeleek Swift de eerste reactie met het klassieke excuus “de hond heeft mijn huiswerk opgegeten”. Het publiek en de media stonden aanvankelijk sceptisch omdat zoiets nog nooit op zo’n grote schaal was geprobeerd. Ze moest twijfels overwinnen dat de nieuwe versies bij luisteraars zouden aanslaan.
Swift sloot het gesprek af met groeiende waardering voor haar beginjaren in Nashville en de mensen die haar als artiest en songwriter hebben gevormd. Ze moedigde jonge songwriters aan om consequent te komen opdagen, eigen ideeën mee te brengen, een collaboratieve “ja, en”-mentaliteit te omarmen en enthousiasme te gebruiken als bescherming in de onvoorspelbare muziekindustrie.
Ik hoop dat je komt werken, ook als de ideeënfee niet komt. Ik hoop dat je niet de persoon bent die ieders ideeën in de kamer afschiet, maar zelf geen ideeën meebrengt.