Londense banken gebruiken repo-faciliteit van de Bank of England om brede spread in gilt-rendementen te benutten

Instellingen lenen miljarden via kortlopende faciliteit en investeren in hoger renderende Britse obligaties, wat substantiële carry oplevert nu rendementen afwijken van het beleidsrente.

Een winstgevende financieringsstrategie heeft zich gevestigd onder grote banken in de City of London. Instellingen putten uit de Bank of England’s Short-Term Repo-faciliteit om goedkoop geld te verkrijgen en dat te investeren in Britse staatsobligaties die nu significant hogere rendementen bieden.

De spread tussen de leenrente van de centrale bank en de gilt-rendementen is uitgegroeid tot meer dan één procentpunt, waardoor de operatie een steeds aantrekkelijkere inkomstenbron wordt voor deelnemende banken.

Mechanisme van de financieringsstrategie

Bij de Short-Term Repo-operatie verpanden banken bestaande gilt-bezittingen als onderpand in ruil voor contanten. Ze investeren de opbrengsten vervolgens in langerlopende Britse obligaties. Tegen het huidige faciliteitstarief van 3,75 procent kan een bank posities financieren in 10-jaars gilts met een rendement van 5,38 procent, waarmee ongeveer 1,6 procentpunt bruto carry wordt vastgelegd vóór kosten en risico’s.

Bij een notionele positie van £10 miljard komt dat verschil neer op ongeveer £160 miljoen aan jaarlijkse bruto-inkomsten. Grotere balansen versterken de rendementen zelfs wanneer spreads bescheiden blijven.

Het financieren van posities in gilts via de STR van de BOE levert wel degelijk positieve carry op.

— Adam Dent, chief UK rates strategist bij Santander CIB, Opmerking over de structuur van de transactie

Recordopnames benadrukken groeiende vraag

Het gebruik van de faciliteit is sinds begin 2024 sterk gestegen, toen de vraag nog bijna nul bedroeg. In een recente week leenden banken bijna £129 miljard via de operatie. Meer dan zeventig instellingen hebben inmiddels toegang gekregen tot het programma, volgens marktpartijen.

We zien het gebruik van de short-term repo-faciliteit van de Bank of England niet als een waarschuwingssignaal, maar eerder als bewijs dat het nieuwe kader van de Bank werkt.

— Glen Stone, head of trading and execution bij TreasurySpring, Beoordeling van de opname van de faciliteit

Beleidskader en context van kwantitatieve verkrapping

De Bank of England heeft de Short-Term Repo-faciliteit ontworpen om voldoende liquiditeit te waarborgen terwijl zij kwantitatieve verkrapping uitvoert door obligaties te verkopen die tijdens eerdere crises zijn aangekocht en door niet te herinvesteren in aflopende schuld. Functionarissen hebben verklaard dat dergelijk gebruik in lijn is met de doelstellingen van het kader en geen regels schendt.

De centrale bank heeft haar beleidsrente sinds begin 2024 met 150 basispunten verlaagd, terwijl de benchmark-gilt-rendementen met een vergelijkbaar bedrag zijn gestegen, waardoor de winstgevende kloof is vergroot. Marktpartijen merken op dat de grotere opname ook wijst op verminderde stigma rond het gebruik van de faciliteit.

Het toenemende gebruik van short-term repo en indexed long-term repo ontwikkelt zich zoals de BOE had voorzien. Er is sprake van een geleidelijke overgang van door kwantitatieve versoepeling verschafte overtollige liquiditeit naar een vraaggestuurd monetair kader.

— Laurence Mutkin, head of EMEA rates strategy bij Bank of Montreal, Analyse van de liquiditeitstransitie

Mogelijke toetsing en toekomstige aanpassingen

Sommige waarnemers hebben gewezen op de mogelijkheid van nader onderzoek als de faciliteit blijft groeien terwijl marktrentes materieel hoger liggen dan de beleidsrente. De Bank of England zou de prikkel kunnen verminderen door haircuts op onderpand te verhogen of door de beleidsrente te verhogen als reactie op hernieuwde inflatiedruk.

Het is iets om te overwegen of dit echt goed is voor belastinggeld. Het feit dat het volume zelf toeneemt, vertelt ons niet automatisch dat er misbruik plaatsvindt, omdat dat een vraag-aanbodrelatie is vanuit de door banken gevraagde liquiditeit.

— Ivan Sangiorgi, associate professor of finance aan het ICMA Centre, University of Reading’s Henley Business School, Commentaar op mogelijke beleidsimplicaties

Tags bij dit artikel