Het vrouwenvoetbal in Spanje heeft de afgelopen jaren een flinke impuls gekregen, maar er blijven belangrijke uitdagingen om de ontwikkeling op lange termijn te verankeren. Thema’s als talentidentificatie, verbetering van de professionele structuren en het creëren van een economisch levensvatbaar model stonden centraal tijdens het debat “El fútbol que viene: talento, profesionalización y crecimiento sostenible” op de vierde editie van het Expansión & MARCA Business Forum in Espacio La Salle in Madrid.
Het evenement, met ochtend- en middagsessies, werd mogelijk gemaakt door de Comunidad de Madrid, IFEMA Madrid, Iberdrola, Unicaja, LaLiga, Ariete, Cellnex, DAZN en Philip Morris España. Aan het woord kwamen Manuel Rivero, tuchtcommissaris van LaLiga; Beatriz Álvarez, voorzitter van Liga F; Kiyomi Cerezo, co-CEO van WomanGoal; en Iraia Iturregi, tweede trainer van het Spaanse vrouwenelftal.
Beatriz Álvarez blikte terug op de eerste vier jaar van Liga F als professionele competitie. “We hebben een solide basis. We kunnen nu opkijken en beginnen met het bouwen van verdiepingen”, aldus de voorzitter. Ze noemde drie grote uitdagingen: het binden van het publiek, het verstevigen van commerciële relaties en het professionaliseren van de clubs.
Over de publieke belangstelling erkende ze dat grote toeschouwersaantallen, met wedstrijden die meer dan 40.000 fans trekken, “meestal incidentele gevallen of wedstrijden van uitzonderlijk belang” zijn. Ze benadrukte het belang van een betere fanbeleving buiten de wedstrijd zelf, inclusief bereikbaarheid van de stadions en nevenactiviteiten: “De wedstrijddag gaat verder dan de wedstrijd.”
Álvarez benadrukte de noodzaak om de structuren van de zestien clubs in de competitie te versterken, zowel sportief als bedrijfsmatig. Ze gaf een kernachtige reflectie over economische duurzaamheid: “Het probleem is nu niet de uitgave, maar het genereren van inkomsten.”
Ze pleitte voor meer beschikbare middelen om te herinvesteren in de groei van het vrouwenvoetbal en voor het aantrekken van gespecialiseerde professionals en afdelingen die zich uitsluitend met dit domein bezighouden binnen de clubs.
Vanuit het perspectief van talentdetectie benadrukte Kiyomi Cerezo het belang van kansen voor speelsters die nog niet tot de grote structuren doordringen. “In ons geval zetten we sterk in op zichtbaarheid”, legde de co-CEO van WomanGoal uit, een project dat voetbalsters verbindt met clubs en professionele kansen.
“In deze drie jaar hebben we 20.000 speelsters gezien”, aldus Cerezo, die eraan toevoegde dat ongeveer zestig voetbalsters dankzij deze inspanningen nieuwe sportieve kansen hebben gekregen. Voor Cerezo is het zichtbaar maken van talent vanaf de jeugdopleidingen essentieel om barrières in veel regio’s te doorbreken.
Iraia Iturregi richtte zich op de transformatie van de voorbereiding van de speelsters. “Het is niet zo dat de speelsters nu meer trainen, maar dat ze veel meer hulpmiddelen hebben om beter te trainen”, legde de tweede trainer van Spanje uit. Ze wees op de komst van specialisten op het gebied van krachttraining, voeding, psychologie en analyse.
Deze ontwikkeling is ook zichtbaar bij de nieuwe generaties, die met meer tactische kennis, betere fysieke voorbereiding en “een veel professionelere mentaliteit” binnenkomen. Iturregi prees bovendien “de honger om te blijven winnen” van de Spaanse internationalen, ook na het behalen van titels.
Ze waarschuwde echter dat de basis van het vrouwenvoetbal verder versterkt moet worden om het competitieve niveau te behouden. “De sleutel ligt in het verbeteren van de structuren overal, de technische staf, de faciliteiten, de opleiding en de jeugdcategorieën”, stelde ze. Deze aanpak vraagt om geduld en een lange-termijnvisie: “Investeren in structuren levert op korte termijn niets op”, herinnerde ze, met de nadruk op werken met het oog op de speelsters en competities over vijf of tien jaar.
De institutionele blik kwam van Manuel Rivero, die het belang onderstreepte van mechanismen voor conflictbeheersing in een steeds professionelere omgeving. Hij herinnerde eraan dat zijn functie wordt vervuld door een onafhankelijke persoon buiten LaLiga en vergeleek de 42 clubs van het profvoetbal met bewoners van hetzelfde gebouw, waar entiteiten met zeer verschillende economische realiteiten samenleven.
Zichtbaarheid, structuren en middelen vormden de drie grote pijlers van een debat dat uitmondde in een gedeelde overtuiging: talent heeft kansen nodig, maar ook clubs en instellingen die klaarstaan om sportieve groei om te zetten in een duurzaam project.