Leviticus combineert queer romantiek en horror in opvallende zomervoorstelling

Debuut van Adrian Chiarella gebruikt bovennatuurlijke elementen om schaamte en jonge liefde op het Australische platteland te onderzoeken

Een rustige busrit vormt het emotionele middelpunt van de nieuwe horrorfilm Leviticus. Twee tienerjongens, Naim en Ryan, zitten alleen achterin een vrijwel lege pendelbus na weken van angst en isolatie. Ze wisselen een aarzelende kus die verdiend en teder aanvoelt en hun eerste echte kans markeert om contact te maken zonder dreiging van buitenaf.

Leviticus opent met intieme spanning en kerkelijke vervolging

Regisseur Adrian Chiarella plaatst het verhaal op het Australische platteland, waar beide jongens deel uitmaken van een strenge religieuze gemeenschap. Hun eerste ontmoetingen vermengen aantrekkingskracht met agressie, beginnend bij een verlaten molen waar jeugdige nieuwsgierigheid botst met geweld. Kerkleiders grijpen al snel in met een bevrijdingsgenezer die een vloek over elk van de jongens uitspreekt. De straf manifesteert zich als een dodelijke verschijning van degene die ze het meest begeren.

Naim moet een spookachtige versie van Ryan ontwijken, terwijl Ryan dezelfde dreiging van Naim ervaart. De aanpak komt neer op conversietherapie door middel van angst en dwingt de jongens te twijfelen of hun gevoelens echt zijn of gevaarlijke illusies. Toch blijkt de aantrekkingskracht tussen hen sterker dan de opgelegde terreur.

Obsession schetst een donker portret van heteroseksuele relaties

Op dezelfde dag vertoond, werpt de begeleidende release Obsession een scherpere blik op heteroseksuele dynamieken. Protagonist Bear roept een destructieve vriendin op die zijn leven verwoest en anderen schade toebrengt. Uiteindelijk kiest hij voor zelfvernietiging in plaats van verantwoordelijkheid. Het contrast benadrukt hoe elk van de films verschillende vormen van relationele schade behandelt.

Leviticus biedt milder personagewerk en hoopvol slot

Leviticus onderscheidt zich door de sympathieke behandeling van de hoofdpersonen. Naims moeder, gespeeld door Mia Wasikowska, geeft oprecht om haar zoon maar onderwerpt hem toch aan het gevaarlijke ritueel. De film toont hoe diepgewortelde schaamte genegenheid al lang voor enig bovennatuurlijk element in iets angstaanjagends kan veranderen. Ryan vlucht aanvankelijk voor de echte Naim, die hij voor de demon aanziet.

In de slotakte gebruikt Naim vuur om de verschijning in de molen te vangen. Beide jongens herkennen elkaar eindelijk als echt. Het verhaal eindigt met hen die samen een koptelefoon delen tijdens een nieuwe busrit en genieten van eenvoudige nabijheid na het ontsnappen aan de vloek. De afloop suggereert dat hun band hen kan helpen om los te breken van bredere beperkingen.

Eerste regisseurs drijven horrorhausse in de zomer

Opgepikt door Neon na de première op Sundance, voegt Leviticus zich bij andere op jongeren gerichte horrorfilms dit seizoen die spanning combineren met emotionele diepgang. De film sluit aan bij een golf van debuten die uitbreiden wat genreverhalen voor jongere kijkers kunnen bereiken.