Acht jaar na zijn geprezen drama Burning is filmmaker Lee Chang-dong klaar om zijn volgende speelfilm te presenteren. Het nieuwe project, getiteld Possible Love, is geselecteerd voor de hoofdcompetitie van het Filmfestival van Venetië.
Lee Chang-dong sprak met Variety tijdens het Malaysia International Film Festival, beter bekend als MIFFest, waar hij een Lifetime Achievement Award ontving. Hij benadrukte dat de lange periode zonder nieuwe film geen pauze in zijn werk betekende.
De prijs leidde niet tot terugblikken voor de regisseur. In plaats daarvan ziet hij het als motivatie om sterker werk te maken.
Het is geen prestatie. Het is eerder een aanmoediging die me aanzet om in de toekomst betere films te maken.
Hij benadrukte dat publieksreacties centraal staan in zijn motivatie. Terwijl box office-cijfers en industriestatistieken vaak de evaluaties domineren, richt Lee Chang-dong zich op directe ontmoetingen met kijkers.
De belangrijkste reden dat ik blijf films maken is het publiek – hun gezichtsuitdrukkingen, hun ontmoeting met de film. Dankzij cinema voel ik me verbonden met iets veel groters.
Een film die diepe indruk maakte op Lee Chang-dong is de Taiwanese klassieker uit 1983 The Boys From Fengkuei van Hou Hsiao-hsien. Hij zag hem voor het eerst op VHS met Engelse ondertitels en ontmoette de regisseur later tijdens een retrospectief in Zuid-Korea.
Toen ik hem voor het eerst zag, voelde het alsof ik dat leven had geleefd. Het was alsof ik de film zelf had gemaakt.
Als zowel romanschrijver als regisseur trekt Lee Chang-dong parallellen tussen literatuur en cinema. Hij merkt op dat verhalen pas voltooid worden door de lezer of kijker, die persoonlijke verbeelding toevoegt aan het werk.
De groeiende internationale aandacht voor Koreaanse films stemt Lee Chang-dong positief. Tegelijkertijd werpt hij vragen op over het behouden van creatieve energie voor de volgende generatie filmmakers.
Het is heel opwindend dat de Koreaanse cinema zoveel aandacht krijgt. Maar ik vraag me ook af of jongere filmmakers deze creatieve energie in de toekomst kunnen vasthouden. Ik denk dat alle filmmakers daarover moeten blijven nadenken.