- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - PS3 nieuws
    - Xbox One nieuws
    - Xbox 360 nieuws
- Hardware nieuws

Oscarwinnende regisseur vermengt existentieel horror met rauwe Parijse realiteit in een film die identiteit, vervreemding en transformatie bevraagt

Oscarwinnend scenarioschrijver Arthur Harari gaat achter de camera staan voor zijn derde speelfilm, The Unknown, een verontrustende fusie van psychologische horror en alledaags Frans drama die een man volgt wiens leven uit elkaar valt na een anonieme seksuele ontmoeting op een druk feest.

Harari bouwt voort op graphic novel-origines en persoonlijke thema’s

Samen met zijn broer Lucas Harari en Vincent Poymiro schreef hij het verhaal, dat is gebaseerd op hun eigen graphic novel The Case of David Zimmerman. Niels Schneider speelt David, een teruggetrokken fotograaf die geobsedeerd is door vintage ansichtkaarten van Parijs en vastlegt hoe de stad haar verleden uitwist door voortdurende sloop en nieuwbouw. Wanneer twee vrienden hem meeslepen naar een rumoerige ondergrondse bijeenkomst vol politieke poppen en druggebruik, ontmoet hij een mysterieuze vrouw gespeeld door Léa Seydoux. Hun woordeloze, bijna mechanische ontmoeting zet een keten van identiteitswisselingen in gang waardoor David in haar lichaam terechtkomt.

Body swaps roepen existentiële vragen op over zelf en vervreemding

Harari weigert gemakkelijke verklaringen. De film wijt het fenomeen niet aan een zielsopzuigend wezen of een simpel sci-fi-trope. In plaats daarvan onderzoekt hij metamorfose, uitwissing en het groeiende gevoel dat het moderne leven mensen heeft losgesneden van hun eigen realiteit. Een latere wissel plaatst een vermiste jonge vrouw in Davids oorspronkelijke lichaam, wat ongemakkelijke humor en dieper onbehagen creëert terwijl de personages worstelen met verloren tijd, genderfluïditeit en de onomkeerbaarheid van verandering. Twee sterke sequenties tegen het einde vangen de stille verwoesting van het eigen vroegere leven van buitenaf: een op een familiebruiloft en een tedere ontmoeting met een bejaarde moeder die haar kind niet langer herkent.

Gefilmd in een sobere, naturalistische stijl zonder opzichtige effecten, richt The Unknown zich op menselijk gedrag te midden van het onwerkelijke. Harari noemt invloeden variërend van Kafka tot Antonioni en houdt een serieuze toon aan die af en toe doet denken aan vintage Polanski-paranoia. Sommige kijkers vinden het verhaal misschien bewust ondoorzichtig, maar juist het weigeren om elk mysterie op te lossen maakt de centrale vragen over ontkoppeling en zelfherkenning vandaag extra relevant.