Laurie Metcalf over haar Tony-overwinning, Emmy-kandidaten en de drang om onvoorspelbaar te blijven

Drievoudig Tony-winnares praat openhartig over het combineren van Broadway's Death of a Salesman met tv-rollen in Big Mistakes, Hacks en Monster terwijl ze nieuwe uitdagingen nastreeft

Laurie Metcalf heeft zojuist haar derde Tony Award gewonnen en bevindt zich nu in de Emmy-race met drie verschillende projecten. De ervaren actrice zegt dat dit moment haar kernambitie als actrice weerspiegelt. Ik wil niet saai zijn. Dat is onvergeeflijk.

Metcalf ontvangt dubbele eer in een drukke week

Binnen enkele dagen ontving ze twee grote prijzen in New York. Een Gotham TV Award erkende haar scherpe komische rol in Dan Levy’s Big Mistakes, de vervolgserie van Schitt’s Creek. Een Tony bekroonde haar rauwe, ontroerende vertolking van Linda Loman in de nieuwe Broadway-revival van Death of a Salesman. Ze zet de veeleisende acht-voorstellingen-per-week-run voort in het Winter Garden Theatre terwijl ze de golf van erkenning verwerkt.

De 70-jarige uit Illinois is de afgelopen tien jaar uitgegroeid tot een van de meest onderscheiden toneelactrices van haar generatie. Drie Tonys in negen jaar staan naast doorbraken op het scherm die begonnen met haar Emmy-winnende rol in Roseanne en werden voortgezet met een nieuwe trofee voor Hacks. Ze maakte ook een verrassende terugkeer in het laatste seizoen van de comedy en nam een van haar donkerste rollen tot nu toe op zich als de fanatiek religieuze moeder van Ed Gein in het nieuwe seizoen van Monster.

Een jaar van vervulde wensen brengt zeldzame dubbele erkenning

Metcalf beschrijft het afgelopen jaar als een periode waarin alles waar ze op hoopte tegelijkertijd uitkwam. Ze ging van Big Mistakes direct door naar twee Broadway-producties en keert weken na de sluiting van Death of a Salesman terug naar de tv-serie. Beide projecten krijgen nu tegelijkertijd lof, een zeldzame gebeurtenis die ze zegt hard te werken om te koesteren.

Originele toneelstukken blijven centraal in haar toneelwerk

Ze verscheen afgelopen herfst ook in het nieuwe toneelstuk Little Bear Ridge Road, dat een nominatie voor beste toneelstuk kreeg voordat het vroegtijdig sloot. Metcalf benadrukt haar liefde voor het creëren van personages samen met toneelschrijvers als Lucas Hnath, Sam Hunter en Bruce Norris. Recente producties hielden haar in de repetitieruimte met de schrijvers, een proces dat ze bijzonder spannend vindt. De kortere speelduur van veel nieuwe werken verraste haar na jaren weg te zijn geweest van langere stukken met pauzes.

Ontdekkingsproces voedt personagekeuzes over verschillende media

Of ze nu Hillary Clinton of Linda Loman speelt, Metcalf zoekt onverwachte invalshoeken voor rollen waarin ze normaal gesproken niet zou worden gecast. Repetities worden een mix van speurtocht en archeologische opgraving, gevuld met what-if-experimenten, doodlopende wegen en plotselinge doorbraken. Rollen die in de repetitieruimte geen gemakkelijke oplossingen bieden, worden vaak het meest lonend op het toneel.

Big Mistakes vraagt om een frisse benadering van comedy

De toon en opnamestijl van Big Mistakes duwden haar buiten vertrouwde gewoontes. Vroege gesprekken met Dan Levy leidden tot een heel andere visuele en acteerrichting dan ze zich aanvankelijk had voorgesteld. De serie laat overlappende dialogen en improvisatie toe, elementen die ze in het begin intimiderend vond. Met een bevestigd tweede seizoen plant ze zichzelf verder te pushen in spontane gesprekken naast Levy en Taylor Ortega.

Gastoptredens in Hacks en eerdere comedy-rollen

Haar terugkeer naar Hacks als het personage Weed kwam laat in de serie en vereiste een snelle aanpassing aan een gevestigd ritme. De schrijvers haalden het ontslagen personage op slimme wijze terug voor een cruciaal moment, compleet met het originele kostuum. Metcalf herinnert zich ook de vrijblijvende stijl van Getting On, waarbij zwevende camera’s en reactiebeelden een onvoorspelbare omgeving creëerden. Ze herenigde zich onlangs met co-ster Alex Borstein en uitte stille hoop op een mogelijke reboot.

Monster-rol vereiste genuanceerde balans in donker materiaal

De intense scènes in Monster testten nieuw terrein. Werkend voornamelijk tegenover Charlie Hunnam zocht Metcalf naar momenten van misplaatste zorg onder de wreedheid. Kleine gebaren, gedeelde maaltijden en zelfs een korte dans hielpen voorkomen dat de relatie eendimensionaal werd. Ze blijft onzeker of het publiek enige warmte te midden van de duisternis opmerkte.

Ik wil niet saai zijn. Dat is onvergeeflijk.

— Laurie Metcalf, Interview with The Hollywood Reporter

Vooruitlopen op verwachtingen houdt het werk levend

Metcalf probeert specifieke reacties van publiek of critici te vermijden. In plaats daarvan richt ze zich op het inbouwen van verrassingen in elke voorstelling zodat het personage onvoorspelbaar blijft. Die weigering om in comfortabele patronen te vervallen, zegt ze, is wat het werk vitaal houdt na decennia in de industrie.