Luis de la Fuente en Vicente del Bosque kwamen samen om na te denken over het Spaanse voetbal in de productie 'La estrella que nos une', geïnitieerd door de Spaanse voetbalbond. Het WK dient als achtergrond voor een gesprek waarin beide coaches de meest complexe aspecten van hun werk bespreken.

De huidige bondscoach benadrukte dat het voortdurende volgen van spelers het meest veeleisende proces is, hoewel het uitsluiten van voetballers die een plaats in de selectie verdienen nog altijd het moeilijkst blijft. Blessures maken deze taak nog zwaarder en laten getalenteerde spelers buiten de boot vallen, een realiteit die De la Fuente als bijzonder zwaar beschrijft.

Voorzichtigheid bij favoritisme van het Spaans elftal

Vicente del Bosque adviseerde om de voeten op de grond te houden, ook al geldt Spanje als een van de favorieten. De la Fuente was het daar volledig mee eens en nuanceerde dat La Roja dit statuut deelt met landen als Engeland of Frankrijk. Beiden benadrukken dat de gelijkheid tussen de grote landen veel groter is dan het publiek in het algemeen denkt.

De la Fuente legde uit dat elk land over elf spelers van hoog niveau beschikt en dat het echte verschil niet in de clubs ligt, maar in het vermogen om een gemeenschappelijk idee te delen. De spelers zorgen voor het onderscheidende tintje, en voorbeelden als Colombia of Ecuador tonen aan dat het talent breed verspreid is.

Een kleedkamer verenigd rond het elftal

De twee coaches waren het eens over het belang van een hechte kleedkamer. De la Fuente verduidelijkte dat er in de nationale ploeg geen clubspelers bestaan, maar alleen voetballers met een selectie-mentaliteit. Hoewel sommige media en fans mogelijke spanningen zien, is de interne realiteit anders en is de enige prioriteit het kiezen van de besten.

Del Bosque steunde deze visie en herinnerde eraan dat men zich moet losmaken van externe invloeden om altijd het collectieve rendement voorop te stellen. De la Fuente voegde eraan toe dat hij vooral het karakter van de spelers waardeert en benadrukte dat hij Unai Simón, Mikel Merino en Fabián al sinds 2015 kent, die hij niet alleen als de besten op hun positie ziet, maar ook als de beste mensen.

Beslissingen die Vicente del Bosque nog altijd pijn doen

De oud-bondscoach bekende dat drie uitsluitingen hem nog steeds pijn doen en dat hij ze nooit zal vergeten. De eerste was het buitensluiten van Raúl vanwege de genegenheid die hij voor hem voelde. De tweede was het niet oproepen van Senna voor het WK na het EK van 2008. De derde was het vervangen van Iker Casillas tijdens een groot toernooi.

De formule voor succes volgens Del Bosque