Voor elke wedstrijd van Sporting de Alcázar klinkt Thunderstruck van AC/DC en aan het einde Sweet Child O’ Mine van Guns N’ Roses. Tussen die twee nummers passen negentig minuten voetbal en een groot deel van het leven van Jesús Villajos, voorzitter van de club, radiopresentator, dj en speaker die van het serveren van koffie is opgeklommen naar het voorbereiden van een Copa del Rey-duel tegen Málaga.
Villajos erkent dat muziek een van zijn grote passies is en dat hij zich daar al meer dan twintig jaar mee bezighoudt. Het begon toevallig: hij serveerde drankjes in cafés in Alcázar toen iemand hem vroeg de dj-cabine over te nemen omdat de dj niet was komen opdagen. Die invalbeurt groeide uit tot twee decennia achter de mengtafel. Tegelijkertijd begon zijn interesse in de media al als kind met een klein bandrecorder waarmee hij alles om zich heen opnam.
Op zijn vijftiende combineerde hij school met weekendwerk. In de zomer ruimde hij terrassen en hielp hij bij de druivenoogst. Vanaf zijn negentiende serveerde hij drankjes en leerde hij van maandag tot vrijdag het radio-vak bij Canfali Radio. Later richtte hij El Semanal de La Mancha mee op en werkte hij mee aan SER Alcázar, sportuitzendingen en lokale talkshows. Altijd met de combinatie van verslag doen en muziek draaien.
In 2015 begon Villajos met vrijwilligerswerk voor Sporting de Alcázar op social media, via de megafoon en waar verder nodig. De club startte in een moeilijke periode na het verdwijnen van Gimnástico de Alcázar. Er was geen trouwe aanhang en geen vertrouwen van sponsors. Hij nam het voorzitterschap over in 2020 en sindsdien is het budget gegroeid van ongeveer 30.000 euro naar rond de 160.000 euro.
De voorzitter benadrukt dat geld vergankelijk is en dat groei moet steunen op vier pijlers: aanhang, jeugdopleiding, bestuurscontinuïteit en vertrouwen van de mensen. “Wij doen dit uit liefde voor de sport”, zegt hij over het team van vrijwilligers dat tijd en kennis steekt in het voetbal van hun dorp.
Sporting de Alcázar had jarenlang gewerkt aan een sterke basis voordat de sportieve resultaten kwamen. Villajos legt uit dat ze de fans twee of drie jaar wilden binden om een solide structuur te creëren. De bekerontmoeting met Málaga kwam als gevolg en als onverwachte versnelling van dat werk.
Om één keer te winnen moet je vijfhonderd keer verliezen, en wij hebben die vijfhonderd keer verloren en kijken nu of het nu kan lukken.
De voorzitter schrikt niet van de tegenstander uit de Primera División. Hij waardeert de banden met Málaga en herinnert eraan dat in eerdere bekerduels de relaties tussen clubs een talisman werden. “Dat kan zich herhalen, waarom niet?”, vraagt hij zich af, al blijft hij voorzichtig: Málaga is favoriet, maar een bekertoernooi laat altijd ruimte voor een droom.
In Alcázar leeft de herinnering aan de bekerontmoeting van 1992 tussen Gimnástico en het Sevilla van Maradona nog steeds. Villajos, die toen tien jaar oud was, ziet nu bij de kinderen die Sporting steunen dezelfde enthousiasme die hij zelf voelde. Het uiteindelijke doel is de verloren aanhang terug te winnen en de bekerwedstrijd om te toveren tot een feest voor het lokale voetbal.
Het hele traject van Villajos lijkt samen te komen in dit moment: het kind met de bandrecorder, de student die werkte, de ingevallen dj, de radioman en de vrijwilliger die in 2015 begon met helpen bij de club. Málaga betekent veel meer dan een tegenstander. Het is de bekroning van een persoonlijke en collectieve geschiedenis die stap voor stap is opgebouwd.