Kampioenen van Saitama komen 20 jaar later samen om historische prestatie te vieren

De helden van het WK basketbal 2006 van Spanje komen voor het eerst sinds hun triomf bijeen en blikken terug op het keerpunt in de Spaanse sport

Voor het eerst in twintig jaar kwamen de hoofdrolspelers van de Spaanse triomf op het WK basketbal in Saitama weer bijeen. Het team dat in 2006 de titel veroverde en voor altijd het basketbal en de sport in Spanje veranderde, ontmoette elkaar deze maandag op initiatief van de Spaanse Basketbalbond. De officiële bijeenkomst vond plaats na de exacte verjaardag van 3 september, toen eindelijk alle kampioenen samen waren.

Een sterrenensemble weer samen

De lijst van aanwezigen omvatte Pau Gasol, Rudy Fernández, Carlos Cabezas, Juan Carlos Navarro, José Manuel Calderón, Felipe Reyes, Carlos Jiménez, Sergio Rodríguez, Berni Rodríguez, Marc Gasol, Álex Mumbrú en Jorge Garbajosa. Bondscoach Pepu Hernández kon zijn enthousiasme niet bedwingen toen hij hen samen op het podium van het amfitheater in hotel Meliá Castilla zag: "Wat een topteam".

Twintig jaar succes geboren in Saitama

Die overwinning betekende een keerpunt. "Het was een voor en na", erkende Navarro. Garbajosa noemde het "het hoogtepunt van mijn carrière, mijlenver van de tweede plaats. Ik liep drie maanden lang op wolken". De herinneringen worden afgewisseld met anekdotes: Calderón grapte dat hij al niet meer wist dat hij tegen Panama had gespeeld, terwijl Mumbrú benadrukte dat "de mooiste herinneringen gaan over wat buiten het veld gebeurde".

De huidige coach van Virtus en bondscoach van Duitsland zorgde voor de aanschaf van de iconische vieringslinten. De groep overwoog zelfs Japanse toiletten naar Spanje te importeren. Ze speelden pocha en volgens Berni Rodríguez "was het allerleukste gewoon samen zijn". Andere verhalen gaan over een bezoek aan de dierentuin van Singapore en nog veel meer, die de vriendschap buiten de resultaten om illustreren.

Steun in tegenspoed en de finale zonder Pau Gasol

De blessure van Pau Gasol in de halve finale tegen Argentinië zette de samenhang van de groep op de proef. Garbajosa, huidig voorzitter van FIBA Europa, herinnerde dat duel als "de zwaarste wedstrijd die ik ooit heb gespeeld". Na de eerste schok volgden grappen zoals Gasol in de hotel lift achterlaten. Pepu Hernández prees de bijzondere band en de toewijding die vanaf het begin voelbaar was. Hijzelf verzweeg het overlijden van zijn vader voor de finale en vertrouwde dat alleen aan aanvoerder Carlos Jiménez toe.

Het is de wedstrijd die ik het meest heb genoten in mijn leven, en dat terwijl ik niet speelde.

— Pau Gasol, Tijdens de jubileumbijeenkomst

Zonder hun ster rolde Spanje Griekenland in de finale plat. Bij thuiskomst werden ze door duizenden fans op straat onthaald. "We beseften de impact pas toen we aankwamen. Ik voel me bevoorrecht dat ik deel uitmaakte van dat moment met dit geweldige team en deze groep mensen", legde Jiménez uit.

Het blijvende erfgoed volgens Pepu Hernández en Elisa Aguilar

Tijdens het evenement herinnerde Pepu Hernández aan de uitdrukking "ba-lon-ces-to" die zo aansloeg. "Dat is waar de mensen aan vasthouden", stelde hij. De coach vindt dat basketbal een toevluchtsoord blijft dat beschermd moet worden en benadrukte dat veel kampioenen na hun carrière nog steeds aan de sport verbonden zijn.

Elisa Aguilar, huidig voorzitter van de FEB en destijds speelster, noemde het "een enorme prestatie. Een gigantisch succes. We raakten niet alleen de hemel aan, we kwamen in een staat van genade terecht. Het glazen plafond werd doorbroken en ons DNA werd opnieuw vormgegeven. Japan was het begin van alles wat daarna kwam". Haar woorden sloten het evenement af met een staande ovatie van de hele Spaanse basketbalwereld.

Tags bij dit artikel